การทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของปริมาณน้ำต่อการเจริญ เติบโต ผลผลิตของอ้อย 2 พันธุ์ที่ปลูกในสภาพภูมิอากาศของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบการใช้น้ำและประสิทธิภาพการใช้น้ำของอ้อย 2 พันธุ์ ที่ได้รับน้ำแตกต่างกัน การทดลองวางแผนแบบ Split plot design จัด main-plot แบบ RCBD จำนวน 3 ซ้ำ main-plot เป็นกำหนดการใช้น้ำ 4 ระดับ คือ ให้น้ำเมื่อค่าการระเหยจากถาดวัดการระเหยสะสมถึง 40 80 และ 120 มม. (W 40, W80 และ W120 ตามลำดับ) เปรียบเทียบกับการอาศัยน้ำฝนเพียงอย่างเดียว (W0) ซึ่งมีปริมาณน้ำที่อ้อยได้รับคือ 2163.3 1843.3 1763.3 และ 1683.3 มม. ในตำรับการให้น้ำที่ W 40,W80, W120 และ W0 ตามลำดับ ส่วน sub-plot เป็น พันธุ์อ้อยในการทดลอง 2 พันธุ์ คืออ้อยพันธุ์ 90-2-029 และอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 ผลการศึกษาพบว่า ตำรับการให้น้ำต่างๆ ทำให้การสร้างน้ำหนักแห้งต้น และใบ น้ำหนักแห้งรวม และดรรชนีพื้นที่ใบของต้นอ้อยทั้ง 2 พันธุ์ จะ แตกต่างกัน โดยตำรับการให้น้ำที่ W 40 ทำให้การสร้างน้ำหนักแห้งต้นและ ใบ น้ำหนักแห้งรวม ดรรชนีพื้นที่ใบ และจำนวนใบสดจะสูงกว่า W80 และสูงกว่า W120 และ W0 ซึ่งมีค่าใกล้เคียงกัน ส่วนอ้อยพันธุ์ 90-2-029 มีการ สร้างน้ำหนักแห้งต้นและน้ำหนักรวมสูงกว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 แต่การสร้าง น้ำหนักแห้งใบ ดรรชนีพื้นที่และจำนวนใบสดของอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 สูงกว่า นอกจากนี้อัตราการสร้างน้ำหนักแห้ง และการพัฒนาพื้นที่ใบ จากตำรับการ ให้น้ำต่างๆ ไม่แตกต่างกัน ส่วนการสร้างหน่อของอ้อยไม่แตกต่างกันตามปริมาณ น้ำที่ได้รับ โดยที่อ้อยพันธุ์ 90-2-029 มีการสร้างหน่อน้อยกว่าอ้อย พันธุ์อู่ทอง 1 ในแง่ของการพัฒนาความสูงของอ้อยแตกต่างกันไปตามตำรับการ ให้น้ำต่างๆ และการให้น้ำที่ W 40 ทำให้อัตราการพัฒนาความสูงของลำ มากกว่าเมื่อเทียบกับการให้น้ำในตำรับการให้น้ำอื่นๆ ส่วนอ้อยพันธุ์ 90-2-029 มีพัฒนาความสูงของลำมากกว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 ผลผลิตน้ำหนักและผลผลิตน้ำตาลของอ้อยเมื่อได้รับน้ำปริมาณต่างๆ พบว่า อ้อยทั้ง 2 พันธุ์ให้ผลผลิตน้ำหนักสดและผลผลิตน้ำตาลแตกต่างกัน โดย การให้น้ำที่ W40 ทำให้อ้อยมีผลผลิตน้ำหนักสดและผลผลิตน้ำตาลสูงที่สุด ส่วนการให้น้ำที่ W0 อ้อยมีผลผลิตน้ำหนักสดและผลผลิตน้ำตาลน้อยที่สุด ซึ่งใกล้เคียงกับการให้น้ำที่ W120 นอกจากนี้อ้อยพันธุ์ 90-2-029 ให้ ผลผลิตน้ำหนักสดและผลผลิตน้ำตาลสูงกว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 สำหรับองค์ประกอบ ผลผลิตของอ้อยเมื่อได้รับน้ำในปริมาณแตกต่างกัน พบว่า อ้อยที่ได้รับน้ำ ในปริมาณมากกว่ามีน้ำหนักต่อลำสูงกว่า แต่จำนวนลำเก็บเกี่ยวต่อกอไม่ มีความแตกต่างกัน ส่วนจำนวนลำต่อกอของอ้อยพันธ์ 90-2-029 ไม่แตกต่างกับ อ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 แต่น้ำหนักต่อลำของอ้อยพันธุ์ 90-2-029 สูงกว่าอ้อย พันธุ์อู่ทอง 1 ในแง่ของคุณภาพความหวาน พบว่าการให้น้ำในปริมาณที่แตกต่างกัน ไม่ทำ ให้ค่า CCS ของอ้อยทั้ง 2 พันธุ์แตกต่างกัน แต่มีแนวโน้มว่าเมื่ออ้อย ได้รับน้ำเพิ่มมากทำให้ค่า CCS ของอ้อยลดลงโดยการให้น้ำในตำรับการให้น้ำ ที่ W0 ทำให้อ้อยมีค่า CCS สูงที่สุด ส่วนอ้อยพันธุ์ 90-2-029 มีค่า CCS สูงกว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 สำหรับองค์ประกอบของค่าความหวาน ก็มีการ ตอบสนองต่อปริมาณน้ำในลักษณะคล้ายคลึงกับค่า CCS กล่าวคือการให้น้ำในตำรับ การให้น้ำต่างๆ ไม่ทำให้ค่าบริกซ์ (Brix) ค่าโพล (Pol) และเยื่อใย (Fiber) แตกต่างกันและอ้อยพันธุ์ 90-2-029 มีค่าบริกซ์ ค่าโพล และเยื่อใยสูง กว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1 สำหรับประสิทธิภาพการใช้น้ำ พบว่าการให้น้ำในตำรับการให้น้ำต่างๆ ไม่ทำให้ประสิทธิภาพการใช้น้ำของอ้อยแตกต่างกัน แต่มีแนวโน้มว่าการให้ น้ำที่ WO ทำให้อ้อยมีประสิทธิภาพการใช้น้ำสูงที่สุด และการให้น้ำที่ W120 ทำให้ประสิทธิภาพการใช้น้ำต่ำสุด ส่วนประสิทธิภาพการใช้น้ำของอ้อย พันธุ์ 90-2-029 สูงกว่าอ้อยพันธุ์อู่ทอง 1