การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบจำลองเหตุการณ์เพื่อเปรียบเทียบ ผลการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายกับการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิโดยใช้ข้อมูลความจำเป็น พื้นฐานเป็นตัวแปรแบ่งชั้นภูมิ และเปรียบเทียบผลการใช้แผนการสุ่มตัวอย่างเดียวกับ การใช้แผนการสุ่มตัวอย่างคู่ ในการประยุกต์ใช้ Lot Acceptance Sampling เพื่อ ประเมินความครอบคลุมของการชั่งน้ำหนักในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ประชากรศึกษา คือ เด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี จำนวน 124 คน ในเขตรับผิดชอบของ สถานีอนามัยดงบัง ตำบลดงเมืองแอม อำเภอเขาสวนกวาง จังหวัดขอนแก่น ในหมู่บ้านขนาดใหญ่ กลาง และเล็ก จำนวน 57 คน 40 คน และ 27 คน ตามลำดับ มีความครอบคลุมของการชั่ง น้ำหนักในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ร้อยละ 93 ร้อยละ 90 และร้อยละ 96 ตามลำดับ ข้อมูล ความจำเป็นพื้นฐานที่มีความสัมพันธ์กับการได้รับการชั่งน้ำหนักในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปี ได้แก่ ปัจจัย 2 อย่าง คือ ครัวเรือนได้รับข่าวสารที่เป็นประโยชน์อย่างน้อยสัปดาห์ละ 3 ครั้งและครอบครัวมีความอบอุ่น สามารถร่วมกันทำนายการได้รับการชั่งน้ำหนักในเด็ก อายุต่ำกว่า 5 ปี โดยมีอำนาจการทำนายเป็น 0.176 เมื่อแยกวิเคราะห์รายหมู่บ้าน พบว่า หมู่บ้านขนาดใหญ่มีอำนาจการทำนายสูงกว่าหมู่บ้านขนาดกลาง โดยมีอำนาจการทำนายเป็น 0.242 และ 0.073 ตามลำดับ ส่วนหมู่บ้านขนาดเล็ก ไม่สามารถคำนวณได้เนื่องจากมีเด็ก ที่ไม่ได้ชั่งน้ำหนักเพียง 1 คน เมื่อใช้ตัวแปรความจำเป็นพื้นฐานดังกล่าวตัวใดตัวหนึ่งเป็นตัวแปรแบ่งชั้นภูมิ และจำลองสถานการณ์สุ่มตัวอย่างแบบง่ายและแบบแบ่งชั้นภูมิ หมู่บ้านละ 50,000 ครั้ง โดยใช้ความครอบคลุมร้อยละ 80 เป็นเกณฑ์ยอมรับความสำเร็จของกิจกรรมชั่งน้ำหนัก พบว่า อัตราการยอมรับหมู่บ้านของการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย ในหมู่บ้านขนาดใหญ่ กลาง และเล็ก เป็นร้อยละ 96 ร้อยละ 93 และร้อยละ 100 ของการจำลองเหตุการณ์ ตามลำดับ หมู่บัาน ที่มีความครอบคลุมของการชั่งน้ำหนักในเด็กอายุต่ำกว่า 5 ปีสูง จะได้รับการยอมรับ หมู่บ้านว่าเด็กได้รับการชั่งน้ำหนักครอบคลุมตามเกณฑ์สูงด้วย สำหรับการสุ่มตัวอย่าง แบบแบ่งชั้นภูมิจะยอมรับหมู่บ้านว่าเด็กได้รับการชั่งน้ำหนักครอบคลุมตามเกณฑ์ลดลง เล็กน้อยทั้งในหมู่บ้านขนาดใหญ่และขนาดกลาง คือ ร้อยละ 2 และร้อยละ 4 ตามลำดับ ส่วนหมู่บ้านขนาดเล็กการยอมรับหมู่บ้านยังคงเท่าเดิม สรุปได้ว่าแผนการสุ่มตัวอย่าง ทั้งสองแบบให้ผลไม่แตกต่างกัน การเปรียบเทียบผลการสุ่มตัวอย่างแบบง่ายโดยใช้แผนการ สุ่มตัวอย่างเดียวกับการใช้แผนการสุ่มตัวอย่างคู่ พบว่า ในการสุ่มครั้งที่ 1 การใช้ แผนการสุ่มตัวอย่างคู่จะยอมรับหมู่บ้านน้อยกว่าการใช้แผนการสุ่มตัวอย่างเดียวเพียง ร้อยละ 7 ถึงร้อยละ 12 และเมื่อสุ่มครบสองครั้ง จะยอมรับหมู่บ้านไม่แตกต่างจากการใช้ แผนการสุ่มตัวอย่างเดียว ดังนั้นในการบริการสาธารณสุขที่คาดว่ามีความครอบคลุมสูง การประยุกต์ใช้ Lot acceptance sampling ควรใช้แผนการสุ่มตัวอย่างคู่ สำหรับในงานบริการสาธารณสุข ที่ความครอบคลุมต่ำกว่าการแบ่งชั้นภูมิจะมีผลให้การตัดสินใจของเทคนิคนี้แม่นยำขึ้น หรือไม่เป็นเรื่องที่ควรศึกษาต่อไป