การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณสมบัติของวิธีการทำนายค่าแบบช่วงของ ค่าสังเกตหนึ่งหน่วยในอนาคตพร้อมทั้งเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการทำนายค่า 6 วิธี ได้แก่ วิธี Students ~it~i, Inner fence, Outer fence, Biweight (กำหนดค่าคงที่ c 3 ระดับคือ 4, 6 และ 9), Nonparametric และ Distribution free ในสถานการณ์ที่ตัวแปร สุ่มมีการแจกแจงแบบปกติ ที สม่ำเสมอต่อเนื่อง เอ็กซ์โปเนนเซียล และไวบูลล์ กำหนด ขนาดตัวอย่างในการศึกษา 8 ระดับ คือ 10, 15, 20, 25, 30, 40,50 และ 100 ระดับความ เชื่อมั่นของการทำนายค่า 2 ระดับคือ 0.90 และ 0.95 โดยอาศัยการจำลองแบบปัญหา ด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล บนเครื่องไมโครคอมพิวเตอร์โดยโปรแกรมที่พัฒนาด้วยภาษาจาวา ทั้งนี้แต่ละสถานการณ์ทำการทดลองซ้ำ 1,000 รอบ สำหรับเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบ ประสิทธิภาพ จะพิจารณาจากความสามารถในการควบคุมระดับความเชื่อมั่นของการ ทำนายค่าและความกว้างเฉลี่ยของช่วงทำนายค่า ซึ่งในการเปรียบเทียบความกว้างเฉลี่ย ของช่วงทำนายค่า จะพิจารณาเฉพาะวิธีที่สามารถควบคุมระดับความเชื่อมั่นของการ ทำนายค่าโดยวิธีใด ให้ความกว้างเฉลี่ยของช่วงทำนายค่าแคบที่สุด จะถือเป็นวิธีการ ทำนายค่าที่เหมาะสมที่สุด ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ สำหรับการแจกแจงแบบปกติ ทุกกรณีศึกษาพบว่า วิธี Students ~it~i, Outer fence, Biweight (c=6) และ Biweight (c=9) เท่านั้น ที่สามารถควบคุมระดับความเชื่อมั่นของการ ทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้ ส่วนวิธี Inner fence และ Biweight (c=4) มีบางกรณีที่ไม่ สามารถควบคุมระดับความเชื่อมั่นของการทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้ ทั้งนี้ความกว้าง เฉลี่ยของช่วงทำนายแต่ละวิธีมีค่าใกล้เคียงกัน โดยวิธี Inner fence ให้ช่วงทำนายค่าโดย เฉลี่ยแคบที่สุด รองลงมาคือวิธี Outer fence และ Students t ตามลำดับ ในกรณีที่มีข้อมูล ผิดปกติปลอมปน วิธี Inner fence และ Nonparametric สามารถควบคุมระดับความเชื่อมั่น ได้ตามที่กำหนดไว้ในบางสถานการณ์ ส่วนวิธีอื่น ๆ ทุกกรณีศึกษา ระดับความเชื่อมั่นของ การทำนายค่าที่คำนวณได้จากการทดลองจะมากกว่าระดับความเชื่อมั่นที่กำหนดไว้ กรณีตัวแปรสุ่มมีการแจกแจงแบบที กรณีศึกษาส่วนใหญ่แล้ววิธี Students ~it~i, Outer fence, Biweight(c=4), Biweight(c=6) และ Biweight(c=9) สามารถควบคุมระดับความ เชื่อมั่นของการทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้ โดยวิธี Outer fence ให้ช่วยทำนายค่าโดยเฉลี่ย แคบที่สุด รองลงมาคือวิธี Students ~it~i และ Biweight(c=9) ตามลำดับ ส่วนการแจกแจงแบบสม่ำเสมอต่อเนื่อง วิธีการทำนายค่าทุกวิธีไม่สามารถควบคุมระดับ ความเชื่อมั่นของการทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้ และกรณีตัวแปรสุ่มมีการแจกแจงแบบเอ็กซ์โปเนนเซียล กรณีศึกษาส่วนใหญ่วิธี Students ~it~i, Outer fence, Biweight(c=4), Biweight(c=6) และ Biweight(c=9) สามารถควบคุม ระดับความเชื่อมั่นของการทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้และวิธี Outer fence ให้ช่วงทำนายค่า โดยเฉลี่ยแคบที่สุด รอลงมาคือวิธี Students ~it~i และ Biweight(c=9) ตามลำดับ สำหรับกรณีตัวแปรสุ่มมีการแจกแจงแบบไวบูลล์ กรณีศึกษาส่วนใหญ่ วิธี Students t, Inner fence, Outer fence, Biweight(c=4), Biweight(c=6) และ Biweight(c=9) สามารถ ควบคุมระดับความเชื่อมั่นของการทำนายค่าได้ตามที่กำหนดไว้ ซึ่งวิธีที่ให้ความกว้างเฉลี่ย ของช่วงทำนายแคบที่สุดคือ Inner fence ลำดับถัดไปได้แก่ วิธี Outer fence และ Students ~it~i ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความกว้างเฉลี่ยของช่วงทำนายค่า ได้แก่ระดับความเชื่อมั่นของการ ทำนายค่าและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของตัวอย่างซึ่งจะแปรผันโดยตรงกับความกว้างเฉลี่ยของ ช่วงทำนายค่า ส่วนขนาดตัวอย่างจะแปรผกผันกับความกว้างเฉลี่ยของช่วงทำนายค่า สำหรับ การเลือกใช้วิธีทำนายค่าที่เหมาะสม จากรูปแบบการแจกแจงทั้งหมดที่ศึกษาโดยภาพรวม ควรใช้วิธี Outer fence หรือ Students ~it~i