ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์

หน่วยงาน ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์
นักวิจัย : แก้วใจ คำสุข
คำค้น : -
หน่วยงาน : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย
ผู้ร่วมงาน : -
ปีพิมพ์ : 2543
อ้างอิง : http://www.thaithesis.org/detail.php?id=32868
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบจำลองเหตุการณ์ เพื่อศึกษาความเที่ยง สัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเมื่อเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่างแบบธรรมดา ในกรณีต่อไปนี้ คือความชุกของโรค/อาการขนาดต่าง ๆ ตัวแปรกำหนดชั้นภูมิต่างกัน และวิธี กำหนดขนาดตัวอย่างกลุ่มย่อยแบบสัดส่วน และวิธีการขนาดตัวอย่างกลุ่มย่อยแบบเนย์แมน สุ่มตัวอย่างจากข้อมูลการสำรวจสถานะสุขภาพอนามัยของประชาชนไทย ด้วยการสอบถาม และตรวจร่างกายทั่วประเทศ ปี พ.ศ. 2534-2535 ของสถาบันวิจัยสาธารณสุขไทย โดยศึกษา อาการปวดหลัง การสูบบุหรี่ ภาวะโลหิตจาง ภาวะไขมันในเลือดสูง และภาวะความดันโลหิตสูง ซึ่งมีสัดส่วนการเกิดโรค/อาการเท่ากับ 0.399 0.297 0.219 0.101 และ 0.054 ตามลำดับ ในประชากรที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป จำนวน 15,042 คน ด้วยแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่ง ชั้นภูมิด้วยวิธีกำหนดขนาดตัวอย่าง กลุ่มย่อยแบบสัดส่วน และวิธีกำหนดขนาดตัวอย่าง กลุ่มย่อยแบบเนย์แมน โดยแบ่งออกเป็น 2 ชั้นภูมิ และเลือกตัวแปรกำหนดชั้นภูมิจากตัวแปร เพศ เขตที่อยู่อาศัย และอายุ (อายุใช้ 25 30 35 40 45 50 55 และ 60 ปี เป็นจุดตัดในการ กำหนดชั้นภูมิ) โดยใช้ร้อยละของความแตกต่างของสัดส่วนระหว่างชั้นภูมิเมื่อเทียบกับค่า เฉลี่ยของสัดส่วนซึ่งแบ่งเป็น 5 ช่วง คือ 0-10 11-30 31-60 61-100 และมากกว่า 100 เป็นเกณฑ์กำหนดชั้นภูมิ รวมทั้งสิ้น 30 แผนการสุ่มแต่ละแผนสุ่มซ้ำ 1,000 ครั้ง เพื่อ เปรียบเทียบความเที่ยงของแผนการสุ่มตัวอย่างโดยใช้ค่าความเที่ยงสัมพัทธ์ ซึ่งคำนวณ จากค่าความแปรปรวนของค่าประมาณสัดส่วนที่คำนวณตามแผนการสุ่มตัวอย่างแบบ ธรรมดาหารด้วยค่าความแปรปรวนของค่าประมาณสัดส่วนที่คำนวณตามแผนการสุ่ม ตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ ผลการศึกษา พบว่า แผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิมีความเที่ยงสูงกว่าแผนการ สุ่มตัวอย่างแบบธรรมดาโดยความเที่ยงจะสูงขึ้นตามความแตกต่างของสัดส่วนระหว่าง ชั้นภูมิที่เพิ่มขึ้น และแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิด้วยวิธีกำหนดขนาดตัวอย่าง กลุ่มย่อยแบบเนย์แมนมีความเที่ยงสูงกว่าวิธีกำหนดขนาดตัวอย่างกลุ่มย่อยแบบสัดส่วน ความเที่ยงที่ได้รับ (percent gain) สูงที่สุดอยู่ในช่วงความแตกต่างของสัดส่วนมากกว่า ร้อยละ 100 ของการสูบบุหรี่ด้วยวิธีกำหนดขนาดตัวอย่างกลุ่มย่อยแบบเนย์แมน มีค่า เท่ากับร้อยละ 58.61 ซึ่งคิดเป็นขนาดความแตกต่างของความแปรปรวนเพียงร้อยละ 0.09 ของค่าสัดส่วน แต่ค่าเฉลี่ยของค่าประมาณสัดส่วนมีค่าสูงกว่าค่าพารามิเตอร์ร้อยละ 29.17

บรรณานุกรม :
แก้วใจ คำสุข . (2543). ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์.
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
แก้วใจ คำสุข . 2543. "ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์".
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย.
แก้วใจ คำสุข . "ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์."
    กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2543. Print.
แก้วใจ คำสุข . ความเที่ยงสัมพัทธ์ของแผนการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิเทียบกับแผนการสุ่มตัวอย่าง แบบธรรมดาในการประมาณค่าสัดส่วน ในเชิงประจักษ์. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2543.