การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาคุณลักษณะของหัวหน้าครัวเรือน เกษตรกรในเขตตำบลโนนทอง อำเภอหนองเรือ จังหวัดขอนแก่น 2) ศึกษาทัศนคติของหัวหน้า ครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบลโนนทองที่มีต่อเกษตรกรรมทางเลือก 3) ศึกษาปัจจัยที่มีความ สัมพันธ์กับ ทัศนคติของหัวหน้าครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบลโนนทองที่มีต่อเกษตรกรรม ทางเลือก 4) ศึกษาปัญหาการเกษตรและข้อเสนอแนะในการแก้ไขปัญหาของหัวหน้าครัวเรือน เกษตรกรในเขตตำบลโนนทอง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเป็นหัวหน้าครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบลโนนทอง จำนวน 222 คน จำแนกเป็นเพศชาย 105 คน เพศหญิง 117 คน การเลือกตัวอย่างใช้การสุ่มแบบ แบ่งกลุ่ม คัดเลือกตัวแทนประชากรโดยการสุ่มแบบง่าย และการสุ่มตัวอย่างเพื่อสัมภาษณ์ ใช้การสุ่มแบบบังเอิญ มีหน่วยในการวิเคราะห์ที่ระดับปัจเจกบุคคล ตัวแปรอิสระที่ใช้ ในการวิจัยครั้งนี้ประกอบด้วย เพศ อายุ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ด้านอาชีพการเกษตร จำนวนที่ดินถือครอง แรงงานในครัวเรือน รายได้เฉลี่ยครัวเรือนต่อปี ความสามารถพึ่งตนเอง ทางเศรษฐกิจ สภานภาพทางสังคม ความรู้เกี่ยวกับเกษตรกรรมทางเลือก เครื่องมือที่ใช้ในการ เก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ การวิเคราะห์ข้อมูลใช้การคำนวณ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติวิเคราะห์ Chi-square โดยใช้คอมพิวเตอร์โปรแกรม สำเร็จรูป SPSS/PC(+) ~bผลการวิจัยพบว่า~b 1. คุณลักษณะส่วนบุคคลของกลุ่มตัวอย่าง ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงคิดเป็นร้อยละ 52.7 มีอายุโดยเฉลี่ย 47 ปี และส่วนใหญ่คือ ร้อยละ 90.5 มีการศึกษาระดับประถมศึกษา (ป.1-ป.6) สำหรับประสบการณ์ด้านอาชีพการเกษตร พบว่า ร้อยละ 70.3 ไม่เคยร่วมกิจกรรม ฝึกอบรม สัมมนา หรือศึกษาดูงาน ส่วนผู้ที่เคยมีประสบการณ์ดังกล่าว ส่วนใหญ่คือ ร้อยละ 20.7 เคยร่วมกิจกรรมที่จัดขึ้นโดยหน่วยงานรัฐ 2. หัวหน้าครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบลโนนทอง ส่วนใหญ่คือ ร้อยละ 55.0 มีทัศนคติ ที่ไม่ดีต่อเกษตรกรรมทางเลือก 3. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติของหัวหน้าครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบล โนนทองที่มีต่อเกษตรกรรมทางเลือก จากการทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระและ ตัวแปรตาม ด้วยสถิติ Chi-Square มีความสัมพันธ์ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ .05 พบว่า ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับทัศนคติของหัวหน้าครัวเรือนเกษตรกรในเขตตำบลโนนทอง ได้แก่ ความสามารถพึ่งตนเองทางเศรษฐกิจ และความรู้เกี่ยวกับเกษตรกรรมทางเลือก 4. ปัญหาการเกษตรที่พบทั้งปัญหาในระดับครัวเรือนและปัญหาในระดับชุมชนไม่แตกต่างกัน มากนัก ปัญหาที่พบได้แก่ การขาดแหล่งน้ำเพื่อการเกษตร ศัตรูพืช ขาดเงินทุนเพื่อการเกษตร และปัญหาการตลาด ข้อเสนอแนะในการแก้ปัญหาของเกษตรกร ได้แก่ การพัฒนาแหล่งน้ำโดย ขุดเจาะบ่อบาดาล การกั้นฝายทดน้ำ ขุดสระ การใช้สารเคมีป้องกันและกำจัดศัตรูพืช การกู้ยืมทุนจากแหล่งสินเชื่อต่าง ๆ และให้รัฐบาลช่วยจัดหาตลาด รวมทั้งประกันราคาผลผลิต ให้แก่เกษตรกร