การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาส่วนบุคคล ของคนงานโรงงานเซรามิกต่อการลดปริมาณสารตะกั่วในเลือด เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลองแบบ กลุ่มเดียววัดสองครั้งโดยใช้แบบสอบถามอาการและประวัติเจ็บป่วยของคนงานทั้งก่อนและหลัง การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาส่วนบุคคลและนำเลือดของคนงานโรงงานเซรามิก จำนวน 25 คนเพื่อนำมาวิเคราะห์หาตะกั่วในเลือด โดยเครื่องอะตอมมิกแอบซอบชัน สเปกโตโฟโตมิเตอร์ จำนวน 2 ครั้ง ครั้งแรกก่อนการเข้ากระบวนการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาส่วนบุคคล เพื่อลดปริมาณตะกั่วในเลือด ซึ่งการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาดังกล่าว ประกอบด้วย การล้างมือก่อนรับประทานอาหารและก่อนกลับบ้านทุกครั้ง เปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนกลับบ้านทุกครั้ง ล้างหน้า บ้วนปาก ก่อนการรับประทานอาหารและก่อนกลับบ้านทุกครั้งและไม่รับประทานอาหาร บริเวณที่ทำงานและพร้อมกับเก็บตัวอย่างอากาศ เพื่อวิเคราะห์หาตะกั่วในอากาศในบริเวณ ที่ทำงาน และที่ตัวคนงานนำมาวิเคราะห์โดยใช้เครื่องอะตอมมิก แอบซอบชัน สเปกโตโฟโตมิเตอร์ จำนวน 5 จุด และทำการเก็บตัวอย่างอากาศอีก 2 ครั้ง คือ ครั้งที่สองห่างจากครั้งแรก 4 สัปดาห์ จำนวน 5 จุด ซึ่งเป็นจุดเดิมที่ได้เก็บตัวอย่างครั้งแรก และครั้งที่สาม เก็บ ตัวอย่างอากาศเหมือนกับครั้งแรกและครั้งที่สอง จำนวน 5 จุด เพื่อยืนยันค่าความเข้มข้น ของตะกั่วในสถานที่ทำงาน พร้อมเก็บตัวอย่างเลือดครั้งที่สองระยะห่างจากครั้งแรก 5-6 สัปดาห์ เพื่อเปรียบเทียบปริมาณตะกั่วในเลือด ผลการศึกษาพบว่า อาการเจ็บป่วยที่เกิดขึ้นกับคนงานมีจำนวนที่มีอาการเจ็บป่วยน้อยลง ยกเว้นอาการปวดศีรษะจะมีจำนวนมากขึ้น และปริมาณตะกั่วในอากาศที่วัดที่ตัวคนงาน และ บริเวณที่ทำงานจำนวนอย่างละ 5 ตัวอย่าง ตรวจวัด 3 ครั้ง ผลการวิเคราะห์ปริมาณตะกั่ว ในอากาศ พบว่า มีปริมาณตะกั่วใกล้เคียงกัน ในด้านของปริมาณตะกั่วในเลือดเมื่อเปรียบเทียบ ปริมาณตะกั่วในเลือดก่อน และหลังการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาส่วนบุคคลแล้ว ปรากฏ ว่า ลดลงอยู่ในช่วง 0.040-1.590 ไมโครกรัม/เลือด 100 ลูกบาศก์เซนติเมตร หรือเฉลี่ย ลดลงเท่ากับ 0.8838 ไมโครกรัม/เลือด 100 ลูกบาศก์เซนติเมตร และเมื่อทดสอบโดยใช้ paired t test พบว่า ปริมาณตะกั่วในเลือดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.0001) ซึ่งแสดงว่า การปรับเปลี่ยนพฤติกรรมด้านสุขวิทยาส่วนบุคคลทำให้ปริมาณตะกั่วในเลือดของ คนงานโรงงานเซรามิกลดลงได้