การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ อธิบายการดำเนินงานตามโครงการพัฒนาระบบบริการ ระดับสถานีอนามัย ของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในอำเภอหนองเรือจังหวัดขอนแก่น รวมทั้งศึกษาปัจจัย ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะด้านข้อมูลส่วนบุคคล ความรู้ความเข้าใจ และการบริหารจัดการ การ ศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถาม การสัมภาษณ์เจาะลึก การตรวจสอบ เอกสาร และการสังเกตแบบมีส่วนร่วม ในกลุ่มเจ้าหน้าที่สถานีอนามัยทุกคน และเจ้าหน้าที่ของ สำนักงานสาธารณสุขอำเภอ หรือโรงพยาบาลที่รับผิดชอบในการติดตามสนับสนุนการพัฒนาระบบ บริการของสถานีอนามัย ประชากรตัวอย่างมีจำนวน 48 คน ผลการศึกษาพบว่า เจ้าหน้าที่สาธารณสุขส่วนใหญ่ เป็นหญิงร้อยละ 52.1, มีอายุเฉลี่ย 37 ปี การศึกษาใน หลักสูตรทางสาธารณสุขเฉลี่ย 2.4 ปี อายุราชการเฉลี่ย 15 ปี มีตำแหน่งเจ้าพนักงาน สาธารณสุขชุมชน ร้อยละ 58.3 ด้านความรู้ความเข้าใจอยู่ในระดับดีถึงร้อยละ 58.3 แต่ ความรู้ด้านการดำเนินงานฯ ไม่ถูกต้องเป็นส่วนมาก การได้รับสนับสนุนทางด้านบริหารจัดการ อยู่ในระดับปานกลาง, น้อยและดี ตามลำดับ การเตรียมความพร้อมเจ้าหน้าที่จะแจ้งในที่ประชุม ประจำเดือน และให้ศึกษาด้วย ตนเองจากคู่มือ ในสถานีอนามัยแต่ละแห่งจะมีผู้รับผิดชอบแห่งละ 1 คน มีการมอบหมายหน้าที่กันเอง และไม่มีระเบียบการดำเนินงานทั้งในระดับสถานีอนามัยและ ระดับอำเภอ บทบาทหน้าที่จะมีเฉพาะด้านการจัดทำระเบียน ได้รับการนิเทศงานฯ ปีละครั้งตาม เป้าหมายที่สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกำหนดไม่ได้รับการสนับสนุนในการแก้ปัญหาของสถานีอนามัย ผู้นิเทศเป็นเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลไม่มีเจ้าหน้าที่จากสำนักงานสาธารณสุขอำเภอ การควบคุม กำกับจะดำเนินการเมื่อมีปัญหาเกิดขึ้นในสถานบริการหรือเมื่อต้องใช้ข้อมูลประกอบการประเมิน โครงการสุขภาพดี ถ้วนหน้า มีการใช้สมุดคู่มือเป็นระเบียนในการบันทึกการประเมินบริการ แต่ การบันทึกยังไม่ถูกต้อง มีการประสานขอความช่วยเหลือจากโรงพยาบาล มากกว่าจากสถานีอนามัย ในเครือข่าย ในส่วนของการดำเนินงานในทุกขั้นตอน พบว่ามีการดำเนินงานในระดับปานกลาง รองลงไป คือระดับน้อยและระดับดี ตามลำดับ แต่การดำเนินงานมีการปฏิบัติที่ไม่ถูกต้องตามแนวทาง ที่กำหนด ไว้ในโครงการฯ ด้านปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานพบว่า เจ้าหน้าที่เห็นว่า ไม่สามารถ ดำเนินงานได้ตามเกณฑ์ พบส. ร้อยละ 76.13 ไม่ได้รับการสนับสนุนในการปฏิบัติตามแนวทาง พบส. ร้อยละ 66.6, วิธีดำเนินงานในแต่ละสถานีอนามัยแตกต่างกัน และไม่เข้าใจในวิธีปฏิบัติฯ ร้อยละ 54.54 อายุ ประสบการณ์หรือระยะเวลาทำงาน มีความสัมพันธ์ในทางบวกกับการดำเนินงาน (r = .302, .292 และ .291 ตามลำดับ P-value < .05) ส่วนการศึกษามีความสัมพันธ์ ในทางตรงกันข้ามกับการดำเนินงาน (r = -.294, P-value < .05) ส่วนปัจจัยด้านการบริหาร จัดการพบว่า ทุกตัวแปรมีความสัมพันธ์กับการดำเนินงานในทางบวก ที่ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 โดยการประสานงานมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ (r) มากที่สุด เท่ากับ .598 รองลงไปคือ การ รายงานผล (r = .550) การควบคุม กำกับ และประเมินผล (r = .421) การจัดองค์กร (r = .408) การเตรียมความพร้อมฯ (r = .374) การนิเทศงาน (r = .361) และการ กำหนดบทบาทหน้าที่ (r = .358) ตามลำดับ ปัจจัยที่สามารถทำนายผลการดำเนินงานฯ ของเจ้าหน้าที่ฯ ได้คือ การประสานงาน โดย สามารถพยากรณ์การดำเนินงานฯ ได้ร้อยละ 35.8