การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยกึ่งทอลอง (Quasi - Experimental Design) เพื่อศึกษา ผลของการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มต่อการพัฒนาทักษะชีวิต ในเยาวชนที่กระทำผิดซ้ำ โดยเฉพาะทักษะ ชีวิตด้าน การเห็นคุณค่าในตนเอง การตัดสินใจอย่างมีเหตุผล การปฏิเสธต่อรอง และการจัดการ กับอารมณ์ กลุ่มตัวอย่างเป็นเยาวชนชายที่กระทำผิดซ้ำ และอยู่ในระหว่างการฝึกและอบรมที่ สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน จังหวัดนครราชสีมา โดยมีคะแนนทักษะชีวิตอยู่ในระดับ ต่ำกว่าเกณฑ์เฉลี่ยของกลุ่ม และสมัครใจเข้าร่วมการทดลอง จำนวน 16 ราย แบ่งกลุ่มตัวอย่าง เป็น 2 กลุ่ม คือ กลุ่มทดลอง จำนวน 8 ราย และกลุ่มควบคุม จำนวน 8 ราย โดยกลุ่มทดลองได้ รับการให้คำปรึกษาแบบกลุ่มเพื่อพัฒนาทักษะชีวิต สัปดาห์ละ 2 ครั้ง ๆ ละ ประมาณ 1 ชั่วโมง ถึง 1 ชั่วโมง 30 นาที จำนวน 10 ครั้ง โดยผู้วิจัยทำหน้าที่เป็นผู้นำกลุ่ม เครื่องมือที่ ใช้ในการวิจัย คือ แบบวัดทักษะชีวิต และโปรแกรมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม ซึ่งผู้วิจัยสร้าง ขึ้น กลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบ ก่อนการทดลอง และหลังการทดลองด้วยแบบวัดทักษะชีวิต ทดสอบความแตกต่างของคะแนนแบบวัดทักษะชีวิต ก่อนและหลังการทดลอง ของกลุ่มทดลองด้วยสถิติ The Wilcoxon Match Paired Signed - Rank Test และทดสอบความแตกต่างของคะแนนแบบ วัดทักษะชีวิต หลังการทดลอง ของกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม ด้วยสถิติ The Mann - Whitney U Test ผลการวิจัยพบว่า เยาวชนกระทำผิดซ้ำ ที่เข้าร่วมการให้คำปรึกษาแบบกลุ่ม มีคะแนน ทักษะชีวิต ในด้านการเป็นคุณค่าในตนเอง การตัดสินใจอย่างมีเหตุผล การปฏิเสธต่อรอง และ การจัดการกับอารมณ์ สูงกว่าก่อนการทดลอง และสูงกว่าเยาวชนกระทำผิดซ้ำ ที่ไม่ได้รับการให้ คำปรึกษาแบบกลุ่ม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05