การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความคิดเห็นของประชาชนในเขตเทศบาลนคร ขอนแก่นต่อการจัดการบึงสีฐานในมหาวิทยาลัยขอนแก่นและบึงแก่นนคร ซึ่งเป็นแหล่งทรัพยากร นันทนาการในเขตเทศบาลนครขอนแก่น และศึกษาตัวแปร ได้แก่ เพศ อาชีพ อายุ และรายได้ กลุ่ม ตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ คือ ประชาชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ที่เคยมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับ การใช้ประโยชน์บริเวณบึงทั้ง 2 แห่ง จำนวน 400 คน ซึ่งได้จากวิธีการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multistage Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม แบ่งคำถามเป็น 2 ตอน ตอนที่ 1 สอบถามสถานการณ์โดยทั่วไปของประชาชน ตอนที่ 2 สอบถามเกี่ยวกับความคิดเห็นของประชา ชนต่อการจัดการทรัพยากรนันทนาการ (บึงสีฐานในมหาวิทยาลัยขอนแก่น และบึงแก่นนคร) ในเขต เทศบาลนครขอนแก่น แบ่งเป็น 3 ด้าน คือ ด้านการสร้างจิตสำนึกเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและ สิ่งแวดล้อม ด้านการสร้างความพึงพอใจให้กับนักท่องเที่ยว และด้านการมีส่วนร่วมของประชาชนใน ท้องถิ่น และการกระจายรายได้ของท้องถิ่น วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยง เบนมาตรฐาน การวิเคราะห์ความแปรปรวน (ANOVA) และการทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย รายคู่ โดยวิธีของ Post hoc Scheffe? ใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS/PC+ ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มตัวอย่างในการวิจัยครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง ประกอบอาชีพ รับ จ้าง หรือพนักงาน และ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มอายุระหว่าง 18-27 ปี และ มีรายได้อยู่ระหว่าง 2,501- 7,500 บาทต่อเดือน ผลการศึกษาความคิดเห็นของประชาชนต่อการจัดการทรัพยากรนันทนาการใน เขตเทศบาลนครขอนแก่น พบว่า ประชาชนเพศชาย กับประชาชนเพศหญิงในเขตเทศบาลนคร ขอนแก่น มีความคิดเห็นต่อการจัดการทรัพยากรนันทนาการในเขตเทศบาลนครขอนแก่นไม่แตก ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนประชาชนที่ประกอบอาชีพต่างกัน มีความคิดเห็น ต่อการจัดการทรัพยากรนันทนาการในเขตเทศบาลนครขอนแก่น แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาความคิดเห็นของประชาชนจำแนกเป็น 3 กลุ่มย่อย ประชาชนที่มีอาชีพ ต่างกันจะมีความคิดเห็นแตกต่างกันในเรื่องการสร้างจิตสำนึกเกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่ง แวดล้อม และการมีส่วนร่วมของประชาชนในท้องถิ่นและการ กระจายรายได้ในท้องถิ่น อย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนความคิดเห็นเกี่ยวกับการสร้างความพึงพอใจให้กับนักท่องเที่ยวของ ประชาชน กลุ่มอาชีพต่างๆ ไม่แตกต่างกัน นอกจากนี้ พบว่า ประชาชนในเขตเทศบาลนครขอนแก่น ที่มีอายุต่างกันมีความคิดเห็นต่อการจัดการทรัพยากรนันทนาการในเขตเทศบาลนครขอนแก่นไม่แตก ต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และประชาชนที่มีรายได้ต่างกันมีความคิดเห็นต่อการจัด การทรัพยากรนันทนาการแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาออกเป็น 3 กลุ่มย่อย พบว่า ประชาชนที่มีรายได้ต่างกันมีความคิดเห็นแตกต่างกันในเรื่อง การสร้างจิตสำนึกเกี่ยว กับการอนุรักษ์ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05ส่วนความคิดเห็น เกี่ยวกับการสร้างความพึงพอใจให้กับนักท่องเที่ยว และการมีส่วนร่วมของประชาชนในท้องถิ่นและ การกระจายรายได้ในท้องถิ่นของประชาชน กลุ่มรายได้ต่างๆ ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05