การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง เพื่อศึกษาผลของการให้ ข้อมูลเตรียมความพร้อมเกี่ยวกับวิธีการ ความรู้สึก และคำแนะนำสิ่งที่ควร ปฏิบัติต่อความวิตกกังวล ความเจ็บปวด และความทุกข์ทรมานในผู้ป่วยที่ได้ รับการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจ กรอบแนวคิดที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ ทฤษฎีการปรับตนเองของ Leventhal และ Johnson กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษา คือ ผู้ป่วยโรคลิ้นหัวใจพิการที่มา รับการรักษาโดยการผ่าตัดเปลี่ยนลิ้นหัวใจที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จำนวน 30 คน ในช่วงเดือน สิงหาคม 2540 ถึง เดือนกุมภาพันธ์ 2541 โดยเลือกตัวอย่างตาม คุณสมบัติของประชากรที่กำหนด สุ่มตัวอย่างเข้าสู่กลุ่มทดลองและ กลุ่มควบคุม กลุ่มละ 15 คน โดยวิธีการสุ่มอย่างง่ายกลุ่มทดลอง เป็นกลุ่มที่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมและกลุ่มควบคุมเป็นกลุ่มที่ ไม่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อม การให้ข้อมูลเตรียมความพร้อมเป็นกิจกรรมการพยาบาลที่ ผู้วิจัยสร้างขึ้น และจัดให้ผู้ป่วยประกอบด้วยข้อมูล 3 ชนิด คือ ข้อมูล เกี่ยวกับวิธีการ ข้อมูลบ่งบอกความรู้สึก และคำแนะนำสิ่งที่ควรปฏิบัติ นำมาจัดทำเป็นเทปโทรทัศน์ แบ่งเนื้อหาออกเป็น 2 ครั้ง โดยให้ข้อมูล ในตอนเย็นติดต่อกัน 2 วัน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบวัดความวิตกกังวล แบบสเตท แบบวัดความรู้สึกเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน และแบบ สังเกตพฤติกรรมการตอบสนองต่อความเจ็บปวด ซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้น ผู้ป่วยทั้ง 2 กลุ่ม ได้รับการประเมินความวิตกกังวลก่อนผ่าตัดใน วันแรกของการอยู่รักษาจากนั้นกลุ่มทดลองได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อม ในวันแรกและวันที่ 2 ของการอยู่รักษา และเก็บรวบรวมข้อมูลตัวแปร ทั้งหมด เมื่อครบ 48 และ 72 ชั่วโมงแรกหลังผ่าตัด การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ การทดสอบที การทดสอบไคสแควร์ การทดสอบของฟิชเชอร์ และการทดสอบยูของแมน-วิทนีย์ ผลการวิจัยสรุป ได้ดังนี้ 1. ผู้ป่วยที่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมมีคะแนนความวิตกกังวล น้อยกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.01 2. ผู้ป่วยที่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมมีคะแนนความรู้สึก เจ็บปวดน้อยกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.01 3. ผู้ป่วยที่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมมีจำนวนผู้ป่วยที่มีพฤติกรรม การตอบสนองต่อความเจ็บปวดด้านสีหน้า น้ำเสียง การเคลื่อนไหว และ การปฏิสัมพันธ์กับสังคมน้อยกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 4. ผู้ป่วยที่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมมีคะแนนความทุกข์ ทรมานน้อยกว่าผู้ป่วยที่ไม่ได้รับข้อมูลเตรียมความพร้อมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ 0.05 สำหรับจำนวนครั้งของการใช้ยาแก้ปวดในระยะ 48 ถึง 72 ชั่วโมง แรกหลังผ่าตัด พบว่ากลุ่มทดลองมีจำนวนครั้งของการใช้ยาแก้ปวดน้อยกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 แต่ในระยะ 48 ชั่วโมง แรกหลังผ่าตัด กลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมมีจำนวนครั้งของการใช้ยาแก้ ปวดไม่แตกต่างกัน