การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อทำการออกแบบและศึกษา ความเป็นไปได้ในการนำเอาพื้นหน้าตัดเชิงประกอบของคอนกรีต กับไม้และคอนกรีตกับเหล็กรูปพรรณมาใช้ในการก่อสร้าง การศึกษา นี้ครอบคลุมเฉพาะพื้นรับน้ำหนักบรรทุกจรไม่มากกว่า 500 กก./ตร.ม. และช่วงความยาวพื้นประมาณ 3.0-5.0 เมตร แล้วนำผลที่ได้มา เปรียบเทียบกับพื้นคอนกรีตอัดแรงและพื้นคอนกรีตเสริมเหล็กสองทาง หล่อในที่ โดยพิจารณาการรับน้ำหนักบรรทุกใช้งาน ปริมาณการใช้วัสดุ และวิธีการก่อสร้าง ขอบเขตของการศึกษานี้จะพิจารณาให้พื้นหน้าตัด เชิงประกอบ มี 2 รูปร่าง คือรูปร่างพื้นที่ตัวที และรูปร่างพื้นตัวยูคว่ำ และหน้าตัดประกอบด้วย 1. ส่วนผสมแผ่นพื้นคอนกรีต 2. ส่วนตง และ 3. ส่วนสลักรับแรงเฉือน วัสดุตงที่ทำการศึกษาจะเลือกใช้ไม้รูปร่าง สี่เหลี่ยม ซึ่งไม้ที่พิจารณาได้แก่ ไม้ยาง ไม้แดง และไม้เขล็ง และ ส่วนเหล็กรูปพรรณรูปร่างที่พิจารณามีดังนี้คือ แผ่นเหล็ก เหล็กรูปตัวไอ (I) รูปรางน้ำบาง (?) รูปตัวซี (C) รูปสี่เหลี่ยมกลวง (?) เหล็กฉากคู่ รูปตัวที (T) และเหล็กฉากคู่รูปตัวยูแยก (? ?) ส่วนสลักรับแรงเฉือน จะนำวัสดุที่หาได้ง่ายและมีสูตรคำนวณหากำลังรับแรงเฉือนที่ได้ จากการทดลองแล้ว วิธีการก่อสร้างของพื้นมีระบบนี้มีด้วยกัน 2 วิธี คือ วิธีการหล่อในที่และวิธีการหล่อในโรงงาน ผลสรุปของการศึกษานี้จะเห็นว่าสำหรับงานไม้ควรเลือกใช้วัสดุ ตงที่มีค่าโมดูลัสความยืดหยุ่น และหน่วยแรงเฉือนที่ยอมให้สูง สำหรับตง เหล็กรูปพรรณ กรณีรูปร่างพื้นตัวที ควรเลือกใช้ตงเหล็กรูปรางน้ำบาง (?) รูปตัวซี (C) และรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากลวง (?) ส่วนกรณีรูปร่างพื้น ตัวยูคว่ำช่วงความยาวพื้นไม่มากกว่า 4.0 เมตร ควรใช้แผ่นเหล็กคู่ เหล็กฉากคู่รูปตัวทีแยก และเหล็กฉากคู่รูปตัวยูแยกส่วนเมื่อช่วงความ ยาวพื้นมากขึ้นควรใช้เหล็กรูปรางน้ำบางคู่ รูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสกลวงคู่ และรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้ากลวงคู่ การเลือกพื้นระบบนี้ไปใช้ในงานก่อ สร้างจริง ยังต้องทำการศึกษาราคา ปริมาณวัสดุความถนัดของ แรงงาน เครื่องมือและเครื่องจักรในท้องถิ่นนั้นด้วย ก่อนตัดสินใจ ว่าพื้นชนิดใดที่เหมาะสมที่สุดในท้องถิ่นนั้น ๆ