การศึกษาถึงผลของการเสริมโครเมียม พิโคลิเนท และกรดนิโคตินิค ต่อสมรรถนะการให้ผลผลิตของไก่ไข่ ใช้ไก่ไข่สายพันธุ์อีซาบราวน์ อายุ 16 สัปดาห์ จำนวน 198 ตัว จัดแผนการทดลองแบบ 3x3 Factorial in Completely Randomized Design ทำการสุ่มแม่ไก่ไข่แบ่งออกเป็น 9 กลุ่ม ๆ ละ 3 ซ้ำ เลี้ยงในกรงตับ กรงละ 1 ตัว ด้วยสูตรอาหารพื้นฐาน มีส่วนประกอบหลัก คือ ข้าวโพดและกากถั่วเหลืองเสริมโครงเมียม พิโคลิเนท ระดับหนึ่งระดับใดใน 3 ระดับ คือ 0 , 200 และ 250 พีพีบีร่วมกับการเสริม กรดนิโคลตินิคระดับหนึ่งระดับใดใน 3 ระดับ คือ 50, 100 และ 150 พีพีเอ็มในกลุ่มการ ทดลอง ตลอดระยะการทดลองแม่ไก่ไข่จะได้รับ อาหารทดลองและน้ำอย่างเต็มที่ การทดลองแบ่งช่วงการเห็บข้อมูลเป็น 6 ช่วง ๆ ละ 4 สัปดาห์ เมื่อสิ้นสุดการทดลองไก่ไข่มีอายุ 42 สัปดาห์ได้ ทำการสุ่มแม่ไก่ทดลองไปฆ่าเพื่อศึกษาคุณภาพซากเกี่ยวกับปริมาณของไขมัน รอบเครื่องในและทำการวิเคราะห์ส่วนประกอบโภชนะในเนื้อออกและตับ ผลจากการทดลองเครื่องนี้พบว่าการเสริมโครเมียม พิโคลิเนทและ กรดนิโคตินิคต่อสมรรถนะการให้ผลผลิตของแม่ไก่ไข่ทดลองในแต่ละ กลุ่มไม่แตกต่างกันทางสถิติ 54.19 กรัมต่อฟอง มีปริมาณการกิน อาหารเฉลี่ย 105.53 กรัมต่อตัวต่อวัน อัตราการเปลี่ยนอาหาร เป็นไขมีค่าเฉลี่ย 2.41 ด้านคุณภาพไข่พบว่า Haugh unit เฉลี่ยเท่ากับ 82.11 และประมาณโคเลสเตอรอลไปใช้แดงเฉลี่ยเท่ากับ 15.50 มิลลิกรัม ต่อกรัมไข่แดง ส่วนคุณภาพของแม่ไก่ไข่เกี่ยวกับปริมาณไขมันบริเวณหน้าท้อง ไขมันรอบก้นและไขมันรอบหัวใจมีค่าเฉลี่ยคิดเป็นร้อยละ ของน้ำหนักมี ชีวิตเท่ากับ 3.16, 0.48 และ 0.10 ตามลำดับ ผลของการวิเคราะห์ ส่วนประกอบทางโภชนะในต้นพบว่ามีค่าเฉลี่ยไขมันร้อยละ 28.66 ของสิ่งแห้ง โปรตีนร้อยละ 65.75 ของสิ่งแห้งและในเนื้ออกมีค่าเฉลี่ยไขมันร้อยละ 7.00 ของสิ่งแห้ง โปรตีนร้อยละ 86.28 ของสิ่งแห้ง อย่างไรก็ตาม จากผลการทดลองครั้งนี้พบว่าการเสริมโครเมียม พิโคลิเนทระดับ 250 พีพีบีร่วมกับการเสริมกรดนิโคตินิคที่ระดับ 50, 100 หรือ 150 พีพีเอ็ม ไม่พบการตายของไก่ทดลองแต่ไม่มีความแตกต่างทางสถิติ (P> 0.05)