เลี้ยงแบคทีเรียสายพันธุ์ Ps.aeruginosa และสายพันธุ์ต่าง ๆ ที่คัดเลือกไว้ ในอาหารเหลว SA เป็นเวลา 24 ชั่วโมง หลังเติมแอมโมเนียมซัลเฟตแยกเอา โปรตีนและเซลล์ออกจาก culture media โดยวิธีหมุนเหวี่ยงแล้วแยกไซเดอ โรฟอร์ด้วยวิธีโครมาโทกราฟีแบบดูดซับ โดยใช้เรซินแบบ Amberlite XAD-4 แล้วด้วยเมทานอล : น้ำ ในอัตราส่วน 9:1 จากนั้นนำมาแยกให้บริสุทธิ์ด้วยวิธี โครมาโทกราฟีแบบเจลฟิลเตรชัน ที่ใช้เจลแบบ Bio-Gel P-2 ชะด้วยพิริดีน-อาซีเตต บัฟเฟอร์ (pH 6.04) ทำให้แห้งโดยวิธีแช่แข็ง ตรวจวัดความบริสุทธิ์ของไซเดอโรฟอร์ ด้วยเทคนิค HPLC โดยใช้คอลัมน์ ?Bondapak C-18 ขนาด 3.9 x 300 mm. และใช้ เมทานอล 8 % โดยปริมาตรใน 0.005 M อาซีเตต บัฟเฟอร์ (pH 6.02) เป็นเฟสเคลื่อนที่ พบว่าไซเดอโรฟอร์ที่เป็นผลิตภัณฑ์หลัก (หลังจากผ่านคอลัมน์ Bio-Gel P-2) จะให้ความบริสุทธิ์มากขึ้น การศึกษาปัจจัยบางประการที่อาจ มีผลต่อการดูดกลืนแสงของไซเดอโรฟอร์ อาทิ pH อุณหภูมิ และ แสง โดยเทคนิค ยูวี-วิสิเบิลสเปกโทรโฟโตเมทรี พบว่า pH มีผลต่อค่า ?max ของไซเดอโรฟอร์บริสุทธิ์ (ผลิตภัณฑ์หลักจาก Ps. aeruginosa) กล่าวคือ pH ที่ต่ำกว่า 7 ค่า?max จะเกิดที่ 380 nm และปรากฏ shoulder ที่ 365 nm ส่วน pH ที่มากกว่าหรือ เท่ากับ 7 ค่า ?max จะปรากฏที่ 395 nm แต่ pH ช่วง 2-12 จะไม่มีผลต่อค่า ?max ของสารประกอบเชิงซ้อนเหล็ก- ไซเดอโรฟอร์ ส่วนอุณหภูมินั้นมีผลต่อค่า ?max ของไซเดอโรฟอร์บริสุทธิ์โดย ปรากฏที่ 400 nm แต่อุณหภูมิไม่มีผลต่อค่า ?max ของสารประกอบเชิงซ้อน เหล็ก-ไซเดอโรฟอร์ กล่าวคือ ?max ยังคงปรากฏที่ 400 nm ส่วนแสงจากหลอด daylight ไม่มีผลต่อค่า ?max ของทั้งไซเดอโรฟอร์และสารประกอบเชิงซ้อน เหล็ก-ไซเดอโรฟอร์ จากนั้นได้ทดสอบประเภทของไซเดอโรฟอร์ที่ผลิตได้จาก หลายสายพันธุ์ ทั้งในรูปลิแกนด์อิสระ และสารประกอบเชิงซ้อน โดยอาศัย ปฏิกิริยาทางเคมีต่าง ๆ กล่าวคือ ศึกษาประเภท ไฮดรอกซาเมท โดยวิธี Triphenyltetrazolium Chloride test , Berg ?Becker test , Csaky test และศึกษาประเภทแคทีโคเลทโดยวิธี Arnow test พบว่า ไซเดอโรฟอร์ที่ผลิตได้ให้ผลที่เป็นบวกกับการทดสอบด้วยวิธี Triphenyltetrazolium Chloride ได้แก่ ไซเดอโรฟอร์ที่ผ่าน Amberlite XAD-4 เรชิน ไซเดอโรฟอร์บริสุทธิ์ (F1, F3) สารประกอบ เชิงซ้อนของเหล็ก-ไซเดอโรฟอร์ (F1, F2, F3) สารประกอบเชิงซ้อนของ AE22(F2) สารประกอบเชิงซ้อนของ AE14(F1) รวมทั้งสารประกอบเชิงซ้อน ของ S2E5(F2) และที่ให้ผลเป็นบวกกับวิธี Berg ?Becker test ได้แก่ ไซเดอโรฟอร์ที่ผ่าน Amberlite XAD-4 เรชิน ไซเดอโรฟอร์บริสุทธิ์ (F1) สารประกอบเชิงซ้อนของเหล็ก-ไซเดอโรฟอร์ (F1) สารประกอบเชิงซ้อนของ AE22(F1) จึงสรุปได้ว่าไซเดอโรฟอร์ที่ผลิตได้เป็นชนิดไฮดรอกซาเมท ได้นำไซเดอโรฟอร์บริสุทธิ์ที่เป็นผลิตภัณฑ์หลักจาก Ps. aeruginosa ไปประยุกต์ใช้ในการหาปริมาณของเหล็กในน้ำตัวอย่างโดยวิธีสร้างกราฟมาตรฐาน โดยใช้ความเข้มข้นของเหล็กอยู่ในช่วง 0.10-1.00 ppm ใช้ปริมาตรของน้ำ ตัวอย่าง 5.00 cm3 โดยไม่ต้องย่อย จะเกิดสารประกอบเชิงซ้อนกับ ไซเดอโรฟอร์ที่มากเกินพอในเวลารวดเร็ว และใช้กรดซิตริก บัฟเฟอร์ pH 5.00 แล้ววัดค่าการดูดกลืนแสงที่ความยาวคลื่น 400 nm ได้ค่าโมลาร์แอบซอร์พติวิตี 12,031 L mol-1 cm-1 และ percentrecovery เท่ากับ 108.52 ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานสัมพัทธ์เท่ากับ 0.0024 %