จุดประสงค์ของวิทยานิพนธ์เพื่อศึกษาคุณสมบัติเบื้องต้นของ High Performance Concrete (HPC) ผสมขี้เถ้าลอย โดยใช้ปริมาณเพสต์ ส่วนเติมเกิน (Past Overfill) เท่ากับ 7.5 และ 10% ในการศึกษา จะทดสอบความสามารถทำงานได้แบบต่าง ๆ ของคอนกรีต ได้แก่ การทดสอบค่ายุบตัว (Slum), ค่าการยุบตัวไหลแผ่ (Slump Flow), ค่าการไหลบนโต๊ะเขย่า (DIN Flow Table) ระยะเวลาการไหลแบบ T-50 และ T-Stop และการทดสอบความสามารถการเทเข้าแบบ (Filling Ability) โดยใช้เครื่องมือทดสอบรูปตัว L (L-Apparatus) และเครื่องมือทดสอบรูปสลัมพ์กลับหัว (Reverse Slump Cone) และ การทดสอบกำลังรับแรงอัด และค่าโมดูลัสยืดหยุ่นของคอนกรีต จากการทดสอบคอนกรีตที่ทำจากปูนซีเมนต์ปอร์ตแลนด์ผสมขี้เถ้าลอย ในอัตราส่วน 100:0, 70:30, 60:40, 50:50 และสารลดน้ำพิเศษ 2% ที่อัตราส่วนน้ำต่อสารซีเมนต์คงที่เท่ากับ 0.26 และ 0.30 พบว่า การวัด ค่ายุบตัวไม่สามารถใช้วัดความสามารถในการทำงานได้เนื่องจาก HPC มีความเหลวมาก ค่ายุบตัวมากกว่าขีดจำกัดคือมากกว่า 20 ซม. ค่า การไหลบนโต๊ะเขย่าไม่สามารถวัดคอนกรีตที่เหลวมากได้เนื่องจากโต๊ะ มีขนาดเล็กเกินไป ในการทดสอบระยะเวลาการไหลแบบ T-50 HPC ที่ดีจะค่อย ๆ ไหลแผ่ขยายออกไปจนได้ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 50 ซม. เวลาที่แนะนำโดยสมนึกและ Buri Khanh Van คือประมาณ 8.8-11.5 วินาที ในการทดสอบความสามารถในการเทเข้าแบบของเครื่องมือทดสอบ รูปตัว L HPC ควรมีความสามารถไหลผ่านเครื่องมือการทดสอบมากกว่า 75% แต่การทดสอบโดยเครื่องมือทดสอบสลัมพ์กลับหัวกำหนดให้ไหลผ่าน 100% ถึงแม้ จะมีความสามารถเทเข้าแบบได้ตามข้อกำหนด HPC จะต้องมีค่าเส้นผ่าศูนย์ กลางการยุบตัวไหลแผ่และค่าระยะเวลาการไหลแบบ T-50 อยู่ในช่วงที่เหมาะสม ด้วยเพื่อควบคุมความเร็วในการเปลี่ยนรูปร่างไม่ให้เกิดเร็วเกินไปจนเกิด การแยกตัวระหว่างเพสต์และมวลรวม จากการทดสอบกำลังรับแรงอัดของคอนกรีต การใช้ขี้เถ้าลอยผสม คอนกรีตจะทำให้กำลังรับแรงอัดระยะแรกลดลง กำลังรับแรงอัดจะลดลง ตามปริมาณของขี้เถ้าลอยที่เพิ่มขึ้น แต่กำลังรับแรงอัดระยะปลายจะดีขึ้น เนื่องจากปฏิกิริยาปอซโซลานของขึ้เถ้าลอย และอาจมีกำลังสูงกว่าคอนกรีต ธรรมดา ค่าโมดูลัสยืดหยุ่นของ HPC มีความสัมพันธ์โดยตรงกับกำลังรับแรงอัด ของคอนกรีตและสามารถใช้สมการ EC = W1.5 4720 ทำนายค่าโมดูลัส ยืดหยุ่นได้อย่างแม่นยำ