หนอนเจาะฝักถั่วมารูคา (Maruca testulalis Geyer) เป็นศัตรูที่สำคัญของถั่วพุ่มในระยะ เจริญพันธุ์โดยเฉพาะดอก การป้องกันกำจัดควรทราบชีวประวัติ พฤติกรรมการทำลาย รูปแบบ การแพร่กระจาย ระดับเศรษฐกิจ และหาวิธีการสุ่มที่ทำให้ตัดสินใจได้เร็วขึ้น จากการศึกษาชีวประวัติ พบว่าการปล่อยผีเสื้อเพศผู้ : เพศเมีย อัตรา 1 : 1 จำนวน 5 คู่ ในสภาพโล่งใต้ชายคาที่มีอุณหภูมิ เฉลี่ย 28.5oซ. ทำให้ผีเสื้อไข่มากที่สุด 49.6 ฟอง/ตัว ขณะที่ปล่อย 10 คู่ผีเสื้อไข่น้อยที่สุด การปล่อย ผีเสื้อในเดือนตุลาคม พ.ศ.2538 มีอุณหภูมิเฉลี่ย 25.9oซ. มีความชื้นสัมพัทธ์เฉลี่ย 78.2% ทำให้ ผีเสื้อวางไข่มากกว่าปล่อยในเดือนเมษายน พ.ศ.2539 มีอุณหภูมิเฉลี่ย 28.5oซ. มีความชื้นสัมพัทธ์ เฉลี่ย 74.3% ไข่วางเป็นกลุ่มๆ ละ 2 ฟอง มีสีขาวอมเหลือง ระยะไข่ 2-3 วัน หนอนมี 5 วัย หนอน วัย 3 ตายมากที่สุด 28.94% ขณะที่วัย 4 ตายต่ำสุด 1.85% ระยะหนอน 8-10 วัน ระยะดักแด้ 7- 8 วัน และระยะตัวเต็มวัย 7-9 วัน รวมอายุขัย 24-32 วัน สัดส่วนเพศผู้ : เพศเมีย 1:1.1 การศึกษา ถึงการแพร่กระจายของหนอนในแปลงถั่วพุ่มพบว่าเมื่อถั่วพุ่มเริ่มออกดอการทำลายของหนอน/ต้นต่ำ จึงมีการแพร่กระจายทั้ง 3 แบบ คือ แบบเป็นระเบียบ (uniform) แบบสุ่ม (random) และแบบรวม กลุ่ม (clump) ซึ่งสอดคล้องกับทฤษฎีการกระจายแบบ binomial, poisson และ negative binomial ตามลำดับ เมื่อถั่วพุ่มอายุมากขึ้นการทำลายของหนอนจะเพิ่มขึ้น หนอนมีการแพร่กระจาย แบบรวมกลุ่มที่ระดับความเชื่อมั่น 99% มีค่าดัชนีการรวมกลุ่ม (k) = 2.51 และค่าดัชนีการกระจาย (b) = 1.17 หนอนเจาะฝักถั่วมารูคาระบายดในฤดูแล้งมากกว่าปลายฤดูฝนในช่วงถั่วพุ่มอายุ 50-60 วัน ซึ่งความเสียหายเกิดมากกับดอกขนาด F5 (ดอกบาน) และฝักขนาด P3 (เส้นผ่าศูนย์กลางของฝัก > 0.6 ซม.) = 31.4% และ 35.6% ตามลำดับ เนื่องจากหนอนเจาะฝักถั่วมารูคาทำความเสียหาย แก่ดอกและฝัก ดังนั้นควรพ่นสารฆ่าแมลง 1 ครั้ง เมื่อติดฝัก 50% หรือ 2 ครั้งเมื่อออกดอกตูม 50% และติดฝัก 50% อีกกรณีคือพ่นสารฯ เมื่อตรวจพบเปอร์เซ็นต์ความเสียหายที่ดอกและฝัก 10% หรือ 20% ทำให้ได้ผลผลิตสูง และได้กำไร/ไร่สูงที่สุด ซึ่งไม่จำเป็นต้องพ่นสารฯ ทุกสัปดาห์ ดังนั้นระดับเศรษฐกิจของหนอนเจาะฝักถั่วมารูคาที่ทำลายถั่วพุ่มในฤดูแล้งคือ 10% และ 20% ในปลายฤดูฝน เมื่อนำมาคำนวณทำตารางสำเร็จรูปเพื่อใช้ในการสุ่มแบบซีเควนเซียล โดยตั้ง สมมติฐานตามรูปแบบของ Sequential Probability Ratio Test (SPRT) กำหนดค่า ความผิดพลายแบบที่ 1 ? = 0.05 และค่าความผิดพลาดแบบที่ 2 ? = 0.1 ได้สมการ regression ขนานกัน 2 เส้น และแบ่งพื้นที่ออกเป็น 3 ส่วน ดังนี้ เมื่อตรวจพบเปอร์เซ็นต์ ความเสียหายของดอกและฝัก 10% จะพ่นสารฯ (spray) เมื่อตรวจพบเปอร์เซ็นต์ ความเสียหายของดอกและฝักสะสม (H) > 6.99n - 12.30 และทำการสุ่มต่อ (continued sampling) เมื่อ H อยู่ระหว่างสมการ 2 เส้น ซึ่ง n คือจำนวนกลุ่มต้นถั่วพุ่ม กลุ่มละ 5 ต้น ขณะเดียวกันเมื่อใช้ระดับเศรษฐกิจที่ความเสียหายของดอกและฝัก 20% จะพ่นสารฯ เมื่อ H > 5.56n + 27.29 ไม่พ่นสารฯ เมื่อ H > 5.56n - 21.25 และทำการสุ่มต่อเมื่อ H อยู่ระหว่างสมการ 2 เส้น การสุ่มตัวอย่างแบบซีเควนเซียลทำให้ ประหยัดเวลาในการสุ่ม 87% และประหยัดจำนวนต้นถั่วพุ่มได้ 17 เท่าเมื่อเปรียบเทียบกับ การสุ่มแบบระบุจำนวน ทำให้ประหยัดแรงงานและต้นทุนการผลิตด้วย