เนื่องจากปัจจุบันมีการนำวัสดุใหม่ ๆ มาใช้ในการ ก่อสร้างกันเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะวัสดุทางโครงสร้าง เช่น คอนกรีตกำลังสูง, คอนกรีตผสมขี้เถ้าแกลบ ขี้เถ้าลอย และคอนกรีตเบา เป็นต้น เมื่อมีการนำวัสดุทางโครงสร้าง ใหม่มาใช้ สิ่งที่ต้องพิจารณาถึงอีกอย่างคือ วัสดุตกแต่งผิว โดยเฉพาะปูนฉาบซึ่งนิยมใช้กันมากในประเทศไทย ปูนฉาบ ที่ดีนั้น นอกจากจะเหนียวลื่น นุ่มมือ และทำงานง่าย แล้วนั้น คุณสมบัติอื่น ๆ เช่น กำลังรับแรงอัด, การดูดซึมน้ำ, การหดตัว, การขยายตัว ฯลฯ ควรมีความสอดคล้องเหมาะ สมกับวัสดุโครงสร้างหลัก เพื่อป้องกันการแตกร้าวหรือผล กระทบข้างเคียงจากสภาพแวดล้อม จุดประสงค์ของงาน วิทยานิพนธ์นี้เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ทางคณิตศาสตร์ระหว่าง คุณสมบัติของมอร์ต้ากับวัสดุผสมต่าง ๆ และศึกษาอัตราส่วน ที่เหมาะสมของปูนฉาบสำหรับผนังคอนกรีตเบาชนิด Autoclaved Aerated Concrete (AAC) การทดสอบในงานวิทยานิพนธ์นี้กระทำในห้องปฏิบัติการ มิได้ควบคุมสภาพแวดล้อม ตัวแปรประกอบด้วยปูนซีเมนต์ ปอร์ตแลนด์ประเภท I, ปูนขาว, ทรายแม่น้ำ, เฟอร์ไลต์, น้ำ, สารผสมเพิ่มกำหนดชนิดเป็นผง คือ สารลดน้ำพิเศษ, สารกระจายกักฟองอากาศ, สารโพลิเมอร์ และสารเมทิล เซลลูโลส การทดสอบแบ่งเป็น 2 ขั้นตอนคือ ศึกษาผลกระทบ ของตัวแปรแต่ละชนิดต่อคุณสมบัติของมอร์ต้ากับการศึกษาผล กระทบเมื่อผสมตัวแปรรวมกัน คุณสมบัติของมอร์ต้าที่ศึกษา ประกอบด้วย การไหล, กำลังรับแรงอัด, โมดูลัสยืดหยุ่น, การดูดซึมน้ำ, การหดตัว, การขยายตัว และแรงยึดเหนี่ยว จากการทดสอบทั้งสองขั้นตอน สามารถหาความสัมพันธ์ ทางคณิตศาสตร์อย่างง่ายเพื่อทำนายคุณสมบัติบางอย่างของมอร์ต้า ได้ นอกจากนั้นยังสามารถหาอัตราส่วนปูนฉาบที่สอดคล้อง เหมาะสมกับคอนกรีตเบาชนิด AAC เพื่อนำไปทดสอบในภาคสนาม และทำการปรับแก้หาความเหมาะสมที่สุดต่อไปได้