วัตถุประสงค์ในการศึกษาครั้งนี้ เพื่อศึกษารูปแบบ และวิธีการสร้างฐานข้อมูล และจัดทำแบบจำลองเชิงพื้นที่ สำหรับหน่วยที่ดินรวมถึงการวางแผนจัดการการใช้ประโยชน์ ที่ดินที่เหมาะสมในพื้นที่ลุ่มน้ำ พื้นที่ศึกษาคือบริเวณลุ่มน้ำพองตอนล่าง อยู่ในภาค ตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย มีเนื้อที่ประมาณ 3,000 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของจังหวัด ขอนแก่น มหาสารคาม กาฬสินธุ์ และอุดรธานี ลักษณะทาง ธรณีวิทยาของพื้นที่ มีชั้นหนาของหมวดหินมหาสารคามในยุค เมโซโซอิครองรับ ซึ่งมีการสลายตัวมากในยุคเทอเทียรี หมวดหินนี้ประกอบด้วย หินทราย หินซิลท์ หินดินดานที่เป็น ทราย และแทรกด้วยอิแวพอไรต์ สภาพพื้นที่โดยทั่วไป เป็นที่ราบไปจนถึงลูกคลื่นลอนชัน ความสูงจากระดับน้ำ ทะเลปานกลาง 180-200 เมตร มีต้นไม้ขึ้นกระจัดกระจาย ไปทั่วพื้นที่ ปริมาณฝนโดยเฉลี่ย 1,000 มิลลิเมตร ข้าว จะปลูกในพื้นที่ลุ่มและพืชไร่ซึ่งส่วนใหญ่เป็นมันสำปะหลัง และอ้อยปลูกในพื้นที่ที่สูงกว่า โดยทั่วไปจะพบป่าเต็งรัง ที่เหลืออยู่เป็นจุด ๆ ในพื้นที่ สภาพดินมีความอุดม สมบูรณ์ตามธรรมชาติต่ำ มีเนื้อดินแตกต่างกันตั้งแต่เป็น ทรายจัดจนถึงเป็นดินเหนียว ข้อสนเทศเชิงพื้นที่ต่าง ๆ ที่จำเป็นสำหรับการ วางแผนการใช้ที่ดินได้ถูกนำมาประเมิน โดยคำนึงถึง ข้อมูลที่มีอยู่ ความถูกต้องและความเข้ากันได้ ข้อมูล เหล่านี้จะรวมถึงข้อมูลเชิงพื้นที่และข้อมูลลักษณะ สัมพันธ์ของทรัพยากรน้ำ ทรัพยากรดิน ทรัพยากรชีวภาพ ภูมิอากาศ โครงสร้างพื้นฐาน และขอบเขตการปกครอง ข้อมูลเชิงพื้นที่จะมีการอ้างอิงตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ โดยอ้างอิงตามระบบ UTM ซึ่งกรมแผนที่ทหารใช้อยู่ การนำ เข้าข้อมูลและการจัดเก็บข้อมูลใช้ระบบสารสนเทศภูมิศาสตร์ PAMAP การจัดข้อมูลจะจัดเป็นชั้นตามเนื้อหา การเชื่อมโยง ระหว่างข้อมูลพื้นที่และข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ที่เกี่ยว ข้องกัน อาศัย database tag ที่มีรหัสตรงกัน ข้อมูลที่ ได้สามารถนำมาสร้างแบบจำลองเชิงพื้นที่เพื่อสร้าง หน่วยที่ดิน กลุ่มของข้อมูลที่นำมาใช้ในการสร้างหน่วย ที่ดินประกอบด้วยชั้นข้อมูลพื้นที่ชลประทาน ลักษณะพื้นดิน ชนิดดิน ดินเค็ม ชั้นคุณภาพลุ่มน้ำ ป่าอนุรักษ์ การใช้ ที่ดินและปริมาณน้ำฝน ผลที่ได้จะเป็นชั้นของพื้นที่ที่บอก ถึงคุณภาพของที่ดิน และลักษณะของที่ดินเฉพาะของแต่ ละหน่วยที่ดิน ซึ่งสามารถสร้างเป็นแผนที่ นอกจากนี้ข้อมูล ด้านสังคมคือข้อมูล กชช 2 ค ยังได้นำมาเก็บเชื่อมโยง ไว้กับตำแหน่งของหมู่บ้าน เพื่อให้สามารถใช้ฐานข้อมูล ที่พัฒนาได้อย่างสมบูรณ์ ฐานข้อมูลที่สร้างขึ้นประกอบด้วยเมตาดาต้า ข้อมูลกราฟิกและข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ ข้อมูลเมตาดาต้า เป็นข้อมูลที่ใช้ในการอธิบายให้ผู้ใช้ข้อมูลสามารถเข้าใจ ถึงฐานข้อมูลที่ได้จัดเก็บ ซึ่งประกอบด้วยแหล่งข้อมูล คุณภาพข้อมูลและข้อมูลที่เกี่ยวข้องอื่น ๆ ข้อมูลกราฟิก จะแสดงให้ 2 ลักษณะคือข้อมูลเวกเตอร์และข้อมูล แรสเตอร์ โปรแกรมจะใช้ข้อมูลเวกเตอร์ในการสร้าง ข้อมูลแรสเตอร์ซึ่งข้อมูลแรสเตอร์สามารถนำไปใช้ ในการวิเคราะห์หรือจัดทำแบบจำลองต่อไป ข้อมูล แรสเตอร์สามารถที่จะเชื่อมโยงกับข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ โดยใช้ database tag ส่วนข้อมูลลักษณะสัมพันธ์นั้น ระบบโปรแกรมจะสร้างให้ทั้งข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ที่เป็น ของระบบเองและข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ที่ผู้ใช้สามารถ กำหนดขึ้นมาเองซึ่งสามารถที่จะเชื่อมโยงกับข้อมูล ตารางต่าง ๆ โดยใช้รหัสเดียวกัน ชั้นข้อมูลแต่ละชั้น และข้อมูลลักษณะสัมพันธ์ที่เกี่ยวข้องสามารถนำมาใช้ ในกระบวนการซ้อนทับ จากการซ้อนทับข้อมูลหลายชั้นจะได้หน่วยที่ดิน 12 หน่วย ซึ่งแต่ละหน่วยที่ดินจะมีข้อมูลที่คล้ายกัน หน่วยที่ดินที่ได้จะใช้เป็นพื้นฐานในการวางแผน ผลการ ศึกษาจะมีทั้งข้อสนเทศเชิงพื้นที่และเชิงปริมาณของ คุณภาพที่ดิน ซึ่งประกอบด้วย พื้นที่ที่อยู่อาศัย แหล่งน้ำ พื้นที่อนุรักษ์ พื้นที่ชลประทาน และพื้นที่การเกษตร อาศัยน้ำฝน การประเมินที่ดินในรูปของการจัดชั้นความ เหมาะสมจะอาศัยวิธีการขององค์การอาหารและเกษตร แห่งสหประชาชาติ คุณภาพของที่ดินเมื่อนำไปเปรียบเทียบ กับความต้องการการใช้ที่ดิน (ความต้องการของพืชและ ความต้องการด้านการจัดการ) สามารถจำแนกความ เหมาะสมของที่ดิน โดยคำนึงถึงการใช้ประโยชน์ที่ดิน แบบยั่งยืน การจำแนกหน่วยที่ดินที่เกี่ยวข้องกับความ เหมาะสมของพืชได้จัดทำโดยเน้นในเขตเกษตรที่อาศัย น้ำฝน หน่วยที่ดินส่วนใหญ่จะมีข้อจำกัดบางอย่างที่เป็น ตัวจำกัดชนิดของพืชที่สามารถจะปลูกได้ ซึ่งถ้าหาก มีปัจจัยการผลิตที่ดีและเลือกพืชที่ปลูกให้เหมาะสมก็ สามารถที่จะทำนายผลผลิตได้ หน่วยที่ดินอื่นนอกเขต การเกษตรอาศัยน้ำฝนก็ได้ประเมินเพื่อความเหมาะสม ในการใช้วางแผนทั้งในแง่ของการพัฒนาและอนุรักษ์ ในด้านของผู้บริหารซึ่งมีหน้าที่ในการตัดสินใจระบบ ที่ได้จัดทำขึ้นจะเป็นเครื่องมือที่สำคัญในการให้ข้อ สนเทศเชิงพื้นที่และการสร้างแบบจำลองเชิงพื้นที่ที่ เหมาะสมที่สุดสำหรับการวางแผน