การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบ เทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทย ของนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ 5 ระหว่างนักเรียนที่ได้รับการสอนโดยใช้ เทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อน กับนักเรียนที่ได้รับการสอนตาม ปกติ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปี ที่ 5 ภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2535 โรงเรียนสาธิต มอดินแดง คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น จังหวัด ขอนแก่น ซึ่งได้มาโดยการสุ่มเข้ากลุ่ม (Culster Sampling) จำนวน 2 ห้องเรียน แล้วสุ่มห้องเรียนเข้าวิธีสอนเป็นกลุ่ม ทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 44 คน รูปแบบการวิจัยครั้ง นี้คือ Randomized Complete Block Design เครื่องมือที่ ใช้ในการวิจัยซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง คือ แบบทดสอบวัดผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาไทย แผนการสอนโดยใช้เทคนิค เพื่อนช่วยเพื่อน และแผนการสอนตามปกติ นำข้อมูลที่ได้มา วิเคราะห์เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้การ วิเคราะห์ความแปรปรวนชนิดสององค์ประกอบ (Two way analysis of variance) ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่ม ทดลองที่สอนโดยใช้เทคนิคเพื่อนช่วยเพื่อนมีผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนสูงกว่ากลุ่มควบคุมที่สอนโดยวิธีสอนตามปกติอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05