การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ ความคงทนในการจำ วิชาสุขศึกษา เรื่องอนามัยเกี่ยวกับตา จมูก หู ของ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนจากสไลด์ประกอบเสียงแบบบรรยาย แบบสนทนา และแบบสนทนาร่วมกับบรรยาย กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนน้ำยืนวิทยา อำเภอน้ำยืน จังหวัดอุบลราชธานี ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2534 จำนวน 90 คน จากนักเรียนทั้งหมด 290 คน ได้มาโดยวิธีการสุ่มอย่าง ง่าย แล้วใช้ตารางเลขสุ่มแบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 3 กลุ่ม ๆ ละ 30 คน ดำเนินการทดลองแบบสุ่มหลายกลุ่มวัดสองครั้ง โดยให้กลุ่มทดลองที่ 1 เรียนจากสไลด์ประกอบเสียงแบบบรรยาย กลุ่มทดลองที่ 2 เรียนจาก สไลด์ประกอบเสียงแบบสนทนา กลุ่มทดลองที่ 3 เรียนจากสไลด์ประกอบ เสียงแบบสนทนาร่วมกับบรรยาย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ผู้วิจัยได้สร้างขึ้นเอง ได้แก่ สไลด์ประกอบเสียงแบบบรรยาย แบบสนทนา และแบบสนทนาร่วมกับ บรรยาย ซึ่งมีค่าดัชนีประสิทธิผล 0.70, 0.73 และ 0.76 ตามลำดับ และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ซึ่งมีค่าความเชื่อมั่น 0.67 กลุ่มตัวอย่างได้รับการทดสอบความรู้ก่อนการทดลอง 1 สัปดาห์ และ ทดสอบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังการทดลองทันที จากนั้นเว้นระยะไป 2 สัปดาห์ จึงให้ทำแบบทดสอบวัดความคงทนในการจำ ผู้วิจัยได้เก็บ ข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลคะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทน ในการจำโดยใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนชนิดองค์ประกอบเดียว และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยด้วยวิธี Newman-Keuls ผลการวิจัยพบว่า ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการ จำวิชาสุขศึกษา เรื่องอนามัยเกี่ยวกับตา จมูก หู ของนักเรียนชั้นมัธยม ศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนจากสไลด์ประกอบเสียงแบบบรรยาย แบบสนทนา และแบบสนทนาร่วมกับบรรยายแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ 0.05 โดยกลุ่มที่เรียนจากสไลด์ประกอบเสียงแบบบรรยายมีผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคงทนในการจำสูงที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มที่เรียนจากสไลด์ประกอบเสียงแบบสนทนาและกลุ่มที่เรียนจากสไลด์ ประกอบเสียงแบบสนทนาร่วมกับบรรยายมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและ ความคงทนในการจำต่ำที่สุด