การศึกษาความดีเด่นและความสามารถในการรวมตัว ของลักษณะผล ผลิต องค์ประกอบของผลผลิต และ ลักษณะบางอย่างของละหุ่ง 6 พันธุ์กับลูก ผสมอีก 15 คู่ ที่ผสมแบบพบกันหมดแต่ไม่รวมการผสมสลับ ทำการทดลอง 2 แห่งคือ ศูนย์วิจัยพืชไร่อุบลราชธานี และ สถานีทดลองพืชไร่ร้อยเอ็ด ใน ปี 2533-2534 วางแผนการทดลองแบบ Randomized complete block จำนวน 3 ซ้ำ วิเคราะห์ผลทางพันธุกรรมโดยวิธี variety cross diallel แบบ Analysis II และแบบ Analysis III ของ Gardner และ Eberhart รวมทั้งความสามารถในการถ่ายทอดทางพันธุกรรม และ สหสัมพันธ์ระหว่างลัษณะด้วย ผลการศึกษาพบว่าความดีเด่นของละหุ่งลูกผสมชั่วแรกจะแสดงออกมา ในทุกลักษณะที่ทำการศึกษา ลักษณะผลผลิตช่อแขนง มีค่าความดีเด่นสูงสุด เมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยพ่อแม่คือ 113.13 เปอร์เซ็นต์ ลูกผสมคู่ A x CB-7 เป็นคู่ที่มีค่าความดีเด่นเหนือกว่าค่าเฉลี่ยพ่อแม่สูงสุดในลักษณะผลผลิต สำหรับความสามารถในการรวมตัว พบความแตกต่างของความสามารถ ในการรวมตัวทั่วไปใน 4 ลักษณะคือ อายุวันออกดอก จำนวนข้อ จำนวนช่อ ต่อต้น และ น้ำหนัก 100 เมล็ดซึ่งเป็นผลเนื่องมาจาก พฤติกรรมของยีนแบบ additive ส่วนลักษณะ ความสูง จำนวนกิ่ง จำนวนผลต่อช่อ ความยาวช่อ และผลผลิต ไม่พบความแตกต่างของความสามารถในการรวมตัวทั้งสองแบบ พันธุ์ IAC38-2 และ Baker 296 เป็นพันธุ์ที่มีความสามารถในการรวมตัวทั่ว ไปดีในแง่ผลผลิต และ องค์ประกอบของผลผลิต ลูกผสมคู่ IAC 38-5 x IAC 38-2 เป็นคู่ที่มีความสามารถในการรวมตัวเฉพาะสูงที่สุด ลักษณะผลผลิต มีความสามารถในการถ่ายทอดต่ำ แต่ลักษณะองค์ประ กอบของผลผลิตมีความสามารถในการถ่ายทอดสูง นอกจากนี้ผลผลิตยังมี สหสัมพันธ์ทางบวกกับ จำนวนช่อต่อต้น จำนวนผลต่อช่อ น้ำหนัก 100 เมล็ด ซึ่งเป็นองค์ประกอบของผลผลิต แต่จากผลของความสามารถในการถ่ายทอด ทางพันธุกรรม และ สหสัมพันธ์ระหว่างลักษณะของการศึกษาครั้งนี้ ยังไม่มี ลักษณะใดเหมาะสมที่จะใช้ในการคัดเลือก แทนการวัดผลผลิตโดยตรงได้