งานวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อสร้าง แบบฝึกความสามารถในการแก้ปัญหาสำหรับนักเรียนชั้นประถม- ศึกษาปีที่ 1 (2) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญ- หาของกลุ่มที่ได้รับการฝึกระหว่าง (2.1) ก่อนและหลังการ ฝึก (2.2) กลุ่มที่ผ่านอนุบาลชนบทกับกลุ่มที่เข้าเรียนตาม เกณฑ์ปกติ (3) เพื่อเปรียบเทียบความสามารถในการแก้ปัญหา ของกลุ่มที่ได้รับการฝึก กับกลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึก ระหว่าง (3.1) กลุ่มที่ได้รับการฝึก กับกลุ่มที่ไม่ได้รับ การฝึก (3.2) กลุ่มที่ผ่านอนุบาลชนบทและได้รับการฝึก กับ กลุ่มที่ผ่านอนุบาลชนบทแต่ไม่ได้รับการฝึก (3.3) กลุ่มที่ เข้าตามเกณฑ์ปกติและได้รับการฝึก กับกลุ่มที่เข้าตามเกณฑ์ ปกติแต่ไม่ได้รับการฝึก (3.4) กลุ่มที่เข้าตามเกณฑ์ปกติ และได้รับการฝึก กับกลุ่มที่ผ่านอนุบาลชนบทแต่ไม่ได้รับ การฝึก กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนกุดลิงวิทยาคม ตำบลร่องคำ กิ่งอำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์ ปีการศึกษา 2532 จำนวน 46 คน กลุ่มตัว- อย่างแบ่งออกเป็น 2 กลุ่มคือ กลุ่มที่ได้รับการฝึก กับ กลุ่มที่ไม่ได้รับการฝึกซึ่งแต่ละกลุ่มประกอบด้วยนักเรียน ที่ผ่านอนุบาลชนบท จำนวน 13 คน และนักเรียนที่เข้าเรียน ตามเกณฑ์ปกติจำนวน 10 คน กลุ่มตัวอย่างที่ผ่านอนุบาลชนบท ใช้วิธีการสุ่มอย่างง่าย (Simple Random Sampling) กลุ่ม ตัวอย่างที่เข้าตามเกณฑ์ปกติใช้จากประชากรทั้งหมด เครื่อง มือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยแบบทดสอบวัดความสามารถในการ แก้ปัญหาและแบบฝึกความสามารถในการแก้ปัญหา ซึ่งแบบฝึกนี้ จะมีลักษณะเป็นนิทานจำนวน 12 เรื่อง เครื่องมือเหล่านี้ ผู้วิจัยสร้างขึ้นเอง เมื่อหาการทดลองเรียบร้อยแล้ว นำ ข้อมูลที่ได้มาทดสอบความแตกต่าง โดยใช้การทดสอบค่าที (t-test) ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์โปรแกรมสำเร็จรูป Microstat ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการฝึกฯ มีความสามารถในการแก้ปัญหาสูงขึ้นกว่าเดิมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .01 (2) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับการฝึกฯ ทั้งที่ผ่านอนุบาลชนบทและที่เข้าตามเกณฑ์ปกติมีความสามารถ ในการแก้ปัญหาไม่แตกต่างกัน (3) นักเรียนกลุ่มที่ได้รับ การฝึกฯ มีความสามารถในการแก้ปัญหาสูงกว่ากลุ่มที่ไม่ได้ รับการฝึกฯ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (4) นัก- เรียนที่ผ่านอนุบาลชนบทและได้รับการฝึกมีความสามารถในการ แก้ปัญหาสูงกว่านักเรียนที่ผ่านอนุบาลชนบทแต่ไม่ได้รับการ ฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (5) นักเรียนที่ เข้าตามเกณฑ์ปกติและได้รับการฝึก มีความสามารถในการแก้ ปัญหาสูงกว่านักเรียนที่เข้าตามเกณฑ์ปกติแต่ไม่ได้รับการ ฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (6) นักเรียนที่ เข้าตามเกณฑ์ปกติและได้รับการฝึกมีความสามารถในการแก้ ปัญหาสูงกว่านักเรียนที่ผ่านอนุบาลชนบทแต่ไม่ได้รับการฝึก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01