การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบคุณภาพน้ำ และปริมาณตะกอน จากการแช่ฟอกปอกลีบสดที่ลอกโดยเครื่องลอก ปอแบบลูกดีเดี่ยวกับการแช่ฟอกปอทั้งต้น โดยกระทำการแช่ฟอกปอ ด้วยอัตราส่วนการแช่ฟอก (อัตราส่วนโดยน้ำหนักระหว่างต้นปอสด ต่อน้ำแช่ฟอก) 1 ต่อ 20, 1 ต่อ 40, 1 ต่อ 60 และ 1 ต่อ 80 และใช้ปอแก้วพันธุ์พื้นเมือง และพันธุ์โนนสูง 2 ซึ่งผลการศึกษาสรุป ได้ดังนี้ 1) การแช่ฟอกปอกลีบสดทำให้น้ำภายหลังการแช่ฟอกปอมีค่า ความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมีต่ำกว่าการแช่ฟอกปอทั้งต้นในทุก อัตราส่วนการแช่ฟอกที่ทดสอบ และการเพิ่มปริมาณน้ำแช่ฟอก ทำให้ ค่าความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมีของน้ำภายหลังการแช่ฟอกปอ ลดลง ซึ่งเมื่อแช่ฟอกปอกลีบสดด้วยอัตราส่วนการแช่ฟอก 1 ต่อ 60 ถึง 1 ต่อ 80 ทำให้น้ำมีค่าความต้องการออกซิเจนทางชีวเคมีโดย เฉลี่ยประมาณ 340 มิลลิกรัม/ลิตร สำหรับปอแก้วพันธุ์พื้นเมือง และ โดยเฉลี่ยประมาณ 285 มิลลิกรัม/ลิตร สำหรับปอแก้วพันธุ์โนนสูง 2 ในขณะที่การแช่ฟอกปอทั้งต้นจะทำให้น้ำมีค่าความต้องการออกซิเจน ทางชีวเคมีโดยเฉลี่ยประมาณ 835 และ 705 สำหรับปอแก้วพันธุ์ พื้นเมือง และพันธุ์โนนสูง 2 ตามลำดับ 2) การใช้อัตราส่วนการแช่ฟอกที่ทดสอบ ไม่ทำให้น้ำภายหลัง การแช่ฟอกปอมีสภาพความเป็นกรดด่างแตกต่างกัน อย่างไรก็ตาม การแช่ฟอกปอกลีบสดทำให้น้ำภายหลังการแช่ฟอกปอมีสภาพความ เป็นกรดน้อยกว่าการแช่ฟอกปอทั้งต้นเล็กน้อย 3) การแช่ฟอกปอกลีบสดและการแช่ฟอกปอทั้งต้น ด้วยอัตรา ส่วนการแช่ฟอกที่ทดสอบ ไม่ทำให้น้ำภายหลังการแช่ฟอกปอมีระดับกลิ่น แตกต่างกัน 4) การแช่ฟอกปอกลับสดและการแช่ฟอกปอทั้งต้น ด้วยอัตราส่วน การแช่ฟอกที่ทดสอบ ไม่ทำให้เกิดปริมาณตะกอนภายหลังการแช่ฟอกปอ แตกต่างกัน ซึ่งปริมาณตะกอนที่วัดได้จากการแช่ฟอกปอกลับสด และ จากการแช่ฟอกปอทั้งต้น มีค่าโดยเฉลี่ยประมาณ 20.16 กิโลกรัม/ปอ 1 ตัน โดยน้ำหนักแห้ง อย่างไรก็ตามหากพิจารณาในกรณีที่ภายหลังการ แช่ฟอกปอทั้งต้นไม่นำแกนปอขึ้นจากแหล่งแช่ฟอก สามารถคาดคะเนได้ ว่าการแช่ฟอกปอทั้งต้น ทำให้เกิดปริมาณตะกอนโดยเฉลี่ยประมาณ 351.88 กิโลกรัม/ปอ 1 ตัน โดยน้ำหนักแห้ง ในขณะที่การแช่ฟอกปอ กลีบสดหากไม่นำแกนปอขึ้นจากแหล่งแช่ฟอก จะทำให้เกิดปริมาณตะกอน โดยเฉลี่ย ประมาณ 20.16 กิโลกรัม/ปอ 1 ตันโดยน้ำหนักแห้ง