จากการคัดเลือกสายพันธุ์แพงพวยฝรั่ง (~iCatharanthus roseus~i (L.) G. Don.) ในชั่วที่ 4 ถึง 6 แบบบันทึกประวัติ พบว่า การถ่ายทอดลักษณะสีของกลีบดอก และสี ใจกลางดอกไม่สามารถวิเคราะห์หาอัตราส่วนของการถ่ายทอดลักษณะได้ เนื่องจากมีการ กระจายตัวในลักษณะสีอย่างต่อเนื่องสีมีความใกล้เคียงกันมาก ด้านลักษณะการแตกกิ่ง แขนง ในชั่วที่ 4, 5 และ 6 มีการแตกกิ่งแขนงทั้งหมด ความสูงของต้นแพงพวยฝรั่ง จากการวัดทุกสัปดาห์ติดต่อกันถึง 12 สัปดาห์ พบว่า ทั้ง 3 ชั่ว มีต้นเตี้ยกว่าพ่อพันธุ์ ค่าอัตราพันธุกรรมที่ประเมินโดยวิธีเกรสชั่น และวิธี Realized heritability พบว่ามีค่าค่อนข้างต่ำ เนื่องมาจากอิทธิพลด้านสภาพแวดล้อม ค่าสหสัมพันธ์ระหว่าง ลักษณะในลูกชั่วที่ 4 พบว่า ถ้าต้องการต้นเตี้ย ควรคัดเลือกต้นที่ขนาดทรงพุ่มเล็ก ส่วนในลูกชั่วที่ 5 พบว่า ถ้าต้องการต้นเตี้ย ควรคัดเลือกต้นที่ขนาดทรงพุ่มเล็ก จำนวนดอกน้อยกว่าต้นขนาดใหญ่ และความยาวกิ่งแขนงเฉลี่ยสั้น ส่วนในลูกชั่วที่ 6 ต้นเตี้ย มีความสัมพันธ์กับขนาดทรงพุ่มเล็ก จำนวนดอกน้อยกว่าต้นขนาดใหญ่ และการ ออกดอกเร็ว แพงพวยฝรั่งลูกชั่วที่ 6 ปรับตัวทนต่อสภาพแวดล้อมได้ดีขึ้น โดยค่าความ ก้าวหน้าคาดหมายในการคัดเลือกในลูกชั่วที่ 4 และ 5 มีค่าต่ำ เนื่องมาจากค่าอัตรา พันธุกรรมที่ต่ำ และค่าการตอบสนองต่อการคัดเลือกในลูกชั่วที่ 4 และ 5 แตกต่างกัน เนื่องมาจากเป็นการทดลองคนละฤดู ทำให้เกิดความแตกต่างอันเนื่องมาจากสภาพแวดล้อม จากการทดลองสามารถคัดสายพันธุ์ที่เหมาะสมในการเป็นไม้กระถาง คือ ต้นเตี้ย จำนวนกิ่งแขนงมาก จำนวนดอกมาก และดอกสีสันสวยงามได้ 12 สายพันธุ์ โดยคาดว่า 8 สายพันธุ์จะตรงกับความต้องการของตลาด