การศึกษาการถ่ายทอดทางพันธุกรรมของประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจน โดยเชื้อไรโซเบียมในถั่วเหลือง เริ่มจากทดสอบถั่วเหลืองที่มีพันธุกรรมต่างกัน 5 สายพันธุ์ คือ พันธุ์เชียงใหม่ 60(CM 60), สจ. 1(SJ 1), Santa Maria, สายพันธุ์ KUSL 20004 และสายพันธุ์ AGS 292 กับเชื้อไรโซเบียมสายพันธุ์ต่าง ๆ จากกลุ่มงาน วิจัยจุลินทรีย์ดิน กองปฐพีวิทยา กรมวิชาการเกษตร จำนวน 40 สายพันธุ์ คัดเลือก หาสายพันธุ์ถั่วเหลืองพันธุ์พ่อแม่ และสายพันธุ์เชื้อไรโซเบียมที่สามารถตรึง ไนโตรเจนได้สูง โดยทำ 2 การทดลอง คือ การทดลองในถังและการทดลองในสภาพ sand culture คัดเลือกสายพันธุ์ถั่วเหลืองที่มีประสิทธิภาพสูงในการตรึงไนโตรเจนได้ 3 สายพันธุ์ คือ พันธุ์ CM 60, SJ 1 และสายพันธุ์ KUSL20004 กับสายพันธุ์ไรโซเบียมที่ให้ค่า กิจกรรมเอนไซม์ไนโตรจีเนส (Acetylene Reduction Assay หรือ ARA) สูงสุด 2 สายพันธุ์ คือ DASA 01026 และ DASA 01054 กับสายพันธุ์ที่ให้ค่า ARA ต่ำสุด คือ DASA 01041 จากนั้น ผสมพันธุ์ระหว่างถั่วเหลืองทั้ง 3 สายพันธุ์แบบพบกันหมด ได้ 6 คู่ผสม ได้เมล็ดประมาณคู่ละ 9 ถึง 14 เมล็ด นำเมล็ด F(,1) ไปปลูกขยายได้เมล็ด F(,2) คัดเมล็ด F(,2) จากต้น F(,1) ได้ 36 ต้น นำมาทดสอบกับเชื้อไรโซเบียม 3 สายพันธุ์ เพื่อศึกษาหาอัตราพันธุกรรมแนวกว้างของประสิทธิภาพในการตรึงไนโตรเจนและลักษณะ ทางพืชไร่ พบว่า จำนวนเมล็ด/ฝัก น้ำหนัก 100 เมล็ด และจำนวนปมราก/ต้น ให้ค่าต่ำ (ร้อยละ 22.2, 16.8 และ 26.2) แสดงว่า ถ้าจะปรับปรุงลักษณะเหล่านี้ จะต้องใช้วิธี คัดเลือกในระยะที่เป็นสายพันธุ์ และควรทำหลายสถานที่เพื่อลดอิทธิพล เนื่องจากสภาพ แวดล้อม ส่วนลักษณะเปอร์เซ็นต์ไนโตรเจนในต้น ความสูงต้น และกิจกรรมเอนไซม์ ไนโตรจีเนส ให้ค่าอัตราพันธุกรรมแนวกว้างที่สูง (ร้อยละ 88.6, 59.4 และ 61.3) ทำให้ ง่ายต่อการปรับปรุงพันธุ์ ทั้งสายพันธุ์พ่อแม่และลูกชั่วที่สองแสดงความสัมพันธ์สูง ระหว่างผลผลิตต่อต้นกับองค์ประกอบของผลผลิต แต่ความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมเอนไซม์ ไนโตรจีเนสกับองค์ประกอบการตรึงไนโตรเจนมีค่าไม่สูงนัก