| ชื่อเรื่อง | : | การปรับปรุงคุณภาพถั่วเน่าด้วยเชื้อจุลินทรีย์ผสม |
| นักวิจัย | : | จันทร์เพ็ญ ตั้งจิตรเจริญกุล |
| คำค้น | : | - |
| หน่วยงาน | : | ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย |
| ผู้ร่วมงาน | : | - |
| ปีพิมพ์ | : | 2544 |
| อ้างอิง | : | http://www.thaithesis.org/detail.php?id=30595 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | ถั่วเน่า เป็นผลิตภัณฑ์ถั่วหมักที่ไม่เติมเกลือและมีคุณค่าทางอาหารสูง เกิดขึ้นจากกิจกรรมของแบคทีเรีย ~iBacillus~i spp. เป็นสำคัญ แต่มีกลิ่นแรงและ ยังขาดวิตามินบี 12 ซึ่งมีความสำคัญต่อโภชนาการ ดังนั้นจึงได้ศึกษาปรับปรุงผลิตภัณฑ์ ถั่วเน่าเพื่อลดกลิ่นแอมโมเนียและเพิ่มปริมาณวิตามินบี 12 โดยการหมักด้วยเชื้อ จุลินทรีย์ผสม ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 เป็นแบคทีเรียที่มีความสามารถในการผลิต เอนไซม์โปรติเอสได้สูง ถูกแยกมาจากถั่วเน่าและนำมาใช้ในการทดลองเพื่อหมักถั่วเน่า เมื่อศึกษาปริมาณการผลิตวิตามินบี 12 ในการหมักถั่วด้วยเชื้อเดี่ยวจำนวน 6 สายพันธุ์ พบว่า เชื้อ ~iKlebsiella pneumoniae~i จะผลิตวิตามินบี 12 สูงสุดเท่ากับ 10.15 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัมแห้ง ต่อมาเมื่อหมักถั่วเน่าด้วยเชื้อคู่ผสมระหว่าง ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 กับเชื้อ ~iKlebsiella pneumoniae~i สามารถเพิ่มปริมาณ วิตามินบี 12 สูงสุดเป็น 15.45 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัมแห้งและเมื่อศึกษาปัจจัยที่มีผล ต่อการผลิตวิตามินบี 12 ด้วยเชื้อผสมดังกล่าว ได้พบว่า ใช้เชื้อ ~iKlebsiella pneumoniae~i ที่มีจำนวนเชื้อเริ่มต้น 10(8) เซลล์ต่อมิลลิลิตร ในปริมาณ 8 เปอร์เซ็นต์ (ปริมาตรต่อน้ำหนักถั่วเหลือง) หมักที่อุณหภูมิห้อง (30 องศาเซลเซียส) รวมทั้ง เติมสารที่สำคัญต่อการสังเคราะห์วิตามินบี 12 ได้แก่ CoSO(,4).7H(,2)O และ 5,6-dimethylbenzimidazole (DBI) ปริมาณ 0.3 และ 0.2 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตรของ สารละลายเซลล์ ~iKlebsiella pneumoniae~i ตามลำดับจะสามารถเพิ่มวิตามินบี 12 ได้สูงสุด 91.43 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัมแห้ง ศึกษาปรับปรุงลดกลิ่นแอมโมเนียในการหมักถั่วเน่าโดยใช้เชื้อจุลินทรีย์ผสมระหว่าง ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 กับยีสต์ และเชื้อแบคทีเรียแลกติก พบว่า ถั่วเน่าที่หมักด้วยเชื้อผสมระหว่าง ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 กับยีสต์ เบอร์ 1 (~iCandida~i sp. No.1) สามารถลดกลิ่นแอมโมเนียที่เกิดขึ้นจากการหมัก ได้มากกว่ายีสต์ 2 สายพันธุ์ที่เหลือและเชื้อแบคทีเรียแลกติก 6 สายพันธุ์ อย่างไร ก็ตามการเจริญและกิจกรรมของเอนไซม์โปรติเอสของเชื้อ ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 จะไม่ถูกยับยั้งเมื่อหมักถั่วเน่าด้วยเชื้อผสมกับเชื้อยีสต์หรือแบคทีเรียแลกติก เพื่อเพิ่มวิตามินบี 12 และลดกลิ่นแอมโมเนียในถั่วเน่าจึงพัฒนากระบวนการหมัก ถั่วเน่าด้วยเชื้อผสม 3 ชนิดระหว่าง ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4, ~iKlebsiella pneumoniae~i และ ~iCandida~i sp. No.1 พบว่าเมื่อหมักนาน 36 ชั่วโมง จะมีวิตามิน บี 12 สูงสุดเท่ากับ 82.06 ไมโครกรัมต่อ 100 กรัมแห้ง เอนไซม์โปรติเอส 640.91 ยูนิต ต่อกรัมแห้ง และกลิ่นแอมโมเนียลดลง นอกจากนี้ยังศึกษาปริมาณน้ำตาลโอลิโกแซคคาไรด์ ในถั่วเน่า พบว่า ถั่วเน่าที่หมักด้วยเชื้อผสม 3 ชนิดดังกล่าวจะลดปริมาณน้ำตาล โอลิโดแซคคาไรด์ได้มากกว่าถั่วเน่าที่หมักด้วยเชื้อคู่ผสม 2 ชนิดระหว่าง ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 กับ ~iKlebsiella pneumoniae~i และถั่วเน่าที่หมักด้วย เชื้อเดี่ยว ~iBacillus amyloliquefaciens~i B4 |
| บรรณานุกรม | : |
จันทร์เพ็ญ ตั้งจิตรเจริญกุล . (2544). การปรับปรุงคุณภาพถั่วเน่าด้วยเชื้อจุลินทรีย์ผสม.
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จันทร์เพ็ญ ตั้งจิตรเจริญกุล . 2544. "การปรับปรุงคุณภาพถั่วเน่าด้วยเชื้อจุลินทรีย์ผสม".
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย. จันทร์เพ็ญ ตั้งจิตรเจริญกุล . "การปรับปรุงคุณภาพถั่วเน่าด้วยเชื้อจุลินทรีย์ผสม."
กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย, 2544. Print. จันทร์เพ็ญ ตั้งจิตรเจริญกุล . การปรับปรุงคุณภาพถั่วเน่าด้วยเชื้อจุลินทรีย์ผสม. กรุงเทพมหานคร : ฐานข้อมูลวิทยานิพนธ์ไทย; 2544.
|
