การศึกษาครั้งนี้ได้สำรวจปลาวัยอ่อนบริเวณป่าชายเลนในคลองหงาว จังหวัดระนอง ระหว่างเดือนธันวาคม 2543 ถึงเดือนพฤศจิกายน 2544 ทำการเก็บตัวอย่างเดือนละ 1 ครั้ง จากจุดสำรวจทั้งสิ้น 9 สถานี โดยใช้ถุง Bongo ขนาดตา 500 และ 330 ไมครอน พร้อมทำการ วัดค่าความเค็ม, อุณหภูมิ, ความโปร่งแสงและปริมาณออกซิเจนที่ละลายในน้ำ พบปลาวัยอ่อน ทั้งหมด 11,404 ตัว จำแนกได้ 37 วงศ์ จัดเป็นปลาวัยอ่อนที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจจำนวน 20 วงศ์หรือเท่ากับ 19.24% ปลาวัยอ่อนที่พบชุกชุมมากที่สุดคือ วงศ์ Gobiidae และพบว่ามี การแพร่กระจายในทุกสถานีสำรวจ มีปริมาณความหนาแน่นเฉลี่ยเท่ากับ 46 ตัว/ปริมาตรน้ำ ทะเล 1,000 ลูกบาศก์เมตร วงศ์ที่พบชุกชุมรองลงมาได้แก่ วงศ์ Blenniidae, Engraulidae, Clupeidae และ Chandidae มีความหนาแน่นเฉลี่ย 17, 7, 4 และ 2 ตัว/ปริมาตรน้ำทะเล 1,000 ลูกบาศก์เมตร ตามลำดับ ปริมาณความหนาแน่นของปลาวัยอ่อนรวมทุกวงศ์มีค่าสูงสุด ในช่วงเปลี่ยนฤดูมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เป็นมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือและพบแพร่กระจายหนา แน่นบริเวณป่าชายเลนไข่ปลาที่พบมีปริมาณความหนาแน่นเฉลี่ยเท่ากับ 35 ฟอง/ปริมาตรน้ำ ทะเล 1,000 ลูกบาศก์เมตร มีการแพร่กระจายหนาแน่นสูงสุดบริเวณชายฝั่ง ปริมาณความหนาแน่นของปลาวัยอ่อนในแต่ละเดือนมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ยิ่งทางสถิติ (p<0.01) ปริมาณความหนาแน่นของไข่ปลาในแต่ละเดือนมีความแตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) สำหรับปัจจัยสภาพแวดล้อมที่ทำการศึกษาในแต่ละเดือนมี ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ จากการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปลาวัยอ่อน กับปัจจัยสภาพแวดล้อมที่ศึกษาพบว่า ความเค็มและอุณหภูมิมีความสัมพันธ์กับปริมาณและ การแพร่กระจายของปลาวัยอ่อนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปริมาณแพลงก์ตอนสัตว์ที่พบร่วม กับปลาวัยอ่อนมีความชุกชุมในช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนสิงหาคม โดยมีปริมาณความหนา แน่นมากที่สุดในบริเวณป่าชายเลน