งานวิจัยนี้ได้ศึกษาอิทธิพลของฤดูกาลต่อองค์ประกอบและอัตราการแพร่ระบายของก๊าซ จากหลุมฝังกลบมูลฝอย โดยวางท่อระบายก๊าซที่เจาะรูโดยรอบ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4 นิ้ว ในแนวดิ่งลึก 2.0 เมตรจากระดับผิวดิน ให้ครอบคลุมพื้นที่ฝังกลบ จำนวน 8 แห่ง มีระยะห่างระหว่างท่อประมาณ 10 เมตร ผลการศึกษาพบว่าองค์ประกอบก๊าซจากหลุมฝังกลบ มูลฝอยที่ระดับความลึก 0.0 (ผิวหน้าดิน), 0.5, 0.7 และ 1.0 เมตร ณ ช่วงเวลาต่างๆ มีการเปลี่ยนแปลงตามระดับความลึกและฤดูกาล โดยบริเวณที่มีองค์ประกอบของก๊าซมีเทน สูงสุดในช่วงฤดูฝน (มิถุนายน-กันยายน) มีค่าเฉลี่ยร้อยละ 40.3-60.3 โดยปริมาตร ส่วนในช่วงฤดูหนาว (ตุลาคม-มกราคม) มีค่าเฉลี่ยร้อยละ 30.0-51.9 โดยปริมาตร และ ในช่วงฤดูร้อน (กุมภาพันธ์-เมษายน) มีค่าเฉลี่ยร้อยละ 33.8-61.8 โดยปริมาตร จากการ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างระดับน้ำในท่อระบายก๊าซ และองค์ประกอบก๊าซ ณ บริเวณตำแหน่ง ต่าง ๆ ของพื้นที่ฝังกลบมูลฝอยพบว่าระดับน้ำในพื้นที่ฝังกลบมีผลกระทบต่อการแพร่ระบาย ของก๊าซจากหลุมฝังกลบมูลฝอย โดยการแพร่ระบายของก๊าซจากหลุมฝังกลบมูลฝอยออกสู่ บรรยากาศอาจถูกกีดขวางเมื่อระดับน้ำในพื้นที่ฝังกลบเพิ่มสูงขึ้น จากข้อมูลองค์ประกอบ ของก๊าซจากหลุมฝังกลบมูลฝอยตามระดับความลึกของหน้าดินกลบทับสามารถประเมินอัตรา การแพร่ระบายก๊าซมีเทนและคาร์บอนไดออกไซด์ผ่านชั้นดินกลบทับมูลฝอยจากท่อระบายก๊าซ ได้สูงสุดในช่วงฤดูร้อนมีค่าเท่ากับ 35.37 และ 31.68 กรัมต่อตารางเมตรต่อวัน ตามลำดับ รองลงมาคือฤดูหนาวเท่ากับ 1.00 และ 0.79 กรัมต่อตารางเมตรต่อวัน ตามลำดับ และ ฤดูฝนเท่ากับ 0.0083 และ 0.0104 กรัมต่อตารางเมตรต่อวัน ตามลำดับ