การตรวจสอบเพศระดับมหกายวิภาคของหอยเชอรี่ที่เก็บรวบรวมจากธรรมชาติและอยู่ ในระยะสมบูรณ์เพศแล้วขนาดความกว้างของเปลือกประมาณ 3-7 เซนติเมตร พบหอยเพศผู้ และเพศเมียที่มีอวัยวะสืบพันธุ์ปกติและผิดปกติ อวัยวะสืบพันธุ์ของหอยเพศผู้ที่ ผิดปกติ คือมีพีนิสชีท ขนาดเล็กและสั้น ต่อมสร้างน้ำหล่อเลี้ยงสเปร์มฝ่อ มีขนาด เล็กลงหรือไม่พบเลย อวัยวะสืบพันธุ์หอยเพศเมียที่ผิดปกติ คือ มีต่อมแอลบิวมิน สีชมพูซีดและขนาดเล็กลงกว่าปกติ และจากการตรวจสอบระดับเนื้อเยื่อในหอยที่ผิดปกติ พบว่า เซลล์ที่เป็นองค์ประกอบของอวัยวะสืบพันธุ์ทั้งเพศผู้และเพศเมียเสื่อมสลายไป ในขณะที่รูปร่างภายนอกและลักษณะทางกายวิภาคยังคงเป็นเพศเดิม ดังนั้นหอยเชอรี่ อาจจะเปลี่ยนเพศจากเพศผู้เป็นเพศเมีย และจากเพศเมียเป็นเพศผู้ การเปลี่ยนเพศอาจ เกิดโดยอวัยวะสืบพันธุ์ของเพศเดิมฝ่อลงและสลายตัว สำหรับการตรวจสอบเพศระดับเนื้อเยื่อ ของหอยที่เลี้ยงในห้องทดลองโดยฟักจากไข่ที่เก็บมาจากแหล่งน้ำ 3 แหล่ง คือ นาข้าว จังหวัดสุพรรณบุรี คูน้ำในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน และคลองในเขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร เปรียบเทียบกับหอยขนาดเล็กที่เติบโตในธรรมชาติจากบริเวณมหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์ซึ่งจัดกลุ่มอายุโดยเทียบขนาดกับหอยที่เลี้ยงในห้องทดลอง ปรากฏว่า หอยที่เลี้ยงในห้องทดลองไม่พบลักษณะอวัยวะสืบพันธุ์ที่ผิดปกติและโตเต็มวัยเมื่อ อายุ 16 สัปดาห์ มีขนาดความกว้างของเปลือกเฉลี่ย 1.9 เซนติเมตร ในหอยเพศผู้พบ เซลล์สร้างสเปิร์มระยะต่างๆ และสเปิร์มจำนวนมากภายในท่อสร้างสเปิร์ม ส่วนหอย ขนาดเล็กที่เก็บจากธรรมชาติในกลุ่มอายุ 16 สัปดาห์เท่ากัน พบหอยที่มีท่อสร้าง สเปิร์มและเซลล์สร้างสเปิร์มเสื่อมสลาย หอยเพศเมียมีการพัฒนาอวัยวะสืบพันธุ์โดย การพัฒนาขนาดของรังไข่ และความหนาแน่นเซลล์ไข่ระยะต่างๆ มีมากขึ้นตามลำดับอายุ สรุปได้ว่า ลักษณะอวัยวะสืบพันธุ์ของหอยขนาดเล็กที่เติบโตในธรรมชาติมีพัฒนาการ เช่นเดียวกับหอยที่เลี้ยงในห้องทดลอง สัดส่วนเพศของหอยเชอรี่ที่ฟักออกจากไข่ในห้อง ทดลองตั้งแต่อายุ 6 สัปดาห์ ถึง 16 สัปดาห์ พบว่ามีสัดส่วนเพศผู้สูงกว่าเพศเมีย ยกเว้นตัวอย่างหอยที่ฟักจากไข่ที่เก็บจากนาข้าว จังหวัดสุพรรณบุรี ซึ่งการที่พบ สัดส่วนเพศเมียสูงกว่าเพศผู้ในหอยที่ฟักจากไข่ที่เก็บจากนาข้าว คาดว่าได้รับอิทธิพล จากสารกำจัดศัตรูพืชที่ใช้ในนา จากการศึกษาโครโมโซม พบว่า ทั้งเพศผู้และเพศเมียมีโครโมโซมเป็นดิพลอยด์ เท่ากับ 28 (2n= 28) ประกอบด้วย metacentric 5 คู่ submetacentric 7 คู่ และ acrocentric 2 คู่ โดยไม่มีโครโมโซมเพศ การศึกษาในระดับโมเลกุลเบื้องต้นของดีเอ็นเอ พบว่าเนื้อเยื่อที่เหมาะสมในการสกัดดีเอ็นเอคือกล้ามเนื้อเท้า ดีเอ็นเอที่สกัดได้ มีสีขาวใส มีขนาดมากกว่า 12,216 bp