ศึกษาการทำการประมงและการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรสัตว์น้ำของชาวประมงใน อ่างเก็บน้ำเขื่อนรัชชประภา และศึกษาชีววิทยาประมงของสัตว์น้ำเศรษฐกิจ 4 ชนิด ได้แก่ ปลากดเหลือง (~iMystus nemurus~i) ปลากระสูบขีด (~iHampala microlepidota~i) ปลาหมอช้างเหยียบ (~iPristolepis fasciata~i), และปลาชะโด (~iOphicephalus micropeltes~i) ระหว่างเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2542 - เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 จำนวน ตัวอย่างปลาที่ทำการศึกษา 300 140 200 และ 190 ตัวต่อเดือน ตามลำดับ ผลการศึกษา เพื่อนำไปสู่การจัดการประมงในอ่างเก็บน้ำ จากลักษณะการทำการประมงของชาวประมง จำนวน 50 ครัวเรือน พบชาวประมงใช้เครื่องมือทำการประมง 4 ชนิด ได้แก่ ข่าย ลอบ เบ็ดราว และปืนฉมวก เครื่องมือข่ายจับได้ปลาหมอช้างเหยียบและปลากระสูบขีดสูงสุด เครื่องมือ ลอบจับได้ปลากดเหลืองสูงสุด เบ็ดราวจับได้ปลากดเหลืองและปลาชะโดสูงสุด ปืนฉมวก จับได้ปลาชะโดสูงสุด ชาวประมงมีเครื่องมือข่ายมากที่สุดและนิยมใช้เครื่องมือ 3 ชนิด ควบคู่กัน เครื่องมือลอบมีอัตราการจับสัตว์น้ำสูงสุด 16.1 กิโลกรัมต่อเที่ยว พบปลากดเหลืองมีความสัมพันธ์ระหว่างความยาวเหยียดและน้ำหนัก คือ W = 0.008 L(2.976) ปลากระสูบขีด ปลาหมอช้างเหยียบและปลาชะโดมีความสัมพันธ์ คือ W = 0.010 L(3.079) W = 0.021 L(3.046) และ W = 0.006 L(3.105) ตามลำดับ ความยาวสูงสุดเฉลี่ยที่สามารถเติบโตได้ (L(,(+,ฅ)) เท่ากับ 69.0 59.0 30.3 และ 77.8 ซม. ค่าสัมประสิทธิ์การเติบโต (K) เท่ากับ 0.78 0.78 1.11 และ 0.71 ต่อปี สัมประสิทธิ์การตายรวม (Z) เท่ากับ 4.4 3.79 7.7 และ 1.62 ต่อปี ตามลำดับ อัตราการใช้ประโยชน์ (F/Z) เท่ากับ 0.73 0.67 0.76 และ 0.34 ตามลำดับ ปัจจุบัน การทำการประมงเกินกว่าศักดิ์การผลิตถาวรสูงสุด ถ้าจะให้สมดุลกับมูลค่าถาวรสูงสุด ควรลดการลดแรงทำประมง ร้อยละ 50 ของการลงแรงในปัจจุบัน ชาวประมงเห็นด้วยต่อ มาตรการห้ามทำการประมงในช่วงฤดูปลาน้ำจืดวางไข่ (เดือนพฤษภาคม-เดือนกันยายน) แต่ก็มีการละเมิดมาตรการ ชาวประมงเห็นว่าผู้ที่ควรเข้าไปมีส่วนร่วมในการจัดการประมง ได้แก่ เจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้รวบรวมสัตว์น้ำ ควรมีการควบคุมจำนวนและกำหนดขนาด ตาอวน โดยเฉพาะขนาดตาอวนของเครื่องมือลอบ