การวิจัยเชิงสำรวจครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความพร้อมในการพัฒนาพื้นที่ รอบเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศ โดยมีพื้นที่ศึกษา 5 ตำบลในรัศมี 5 กิโลเมตรจากถนนรอบอ่างเก็บน้ำ ปัจจัยความพร้อมมี 3 ด้าน คือ พื้นที่ ประชาชน ท้องถิ่น และนักท่องเที่ยว ด้านพื้นที่ได้สำรวจ 6 ตัวแปร ได้แก่ ความงามของทิวทัศน์ วัฒนธรรมท้องถิ่น การใช้ประโยชน์ที่ดิน ความสะดวกในการเข้าถึง ความเชื่อมโยงกับ แหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียง และสินค้าพื้นเมือง ด้านประชาชนท้องถิ่นใช้แบบสอบถาม กลุ่มตัวอย่าง 365 คน และด้านนักท่องเที่ยวใช้แบบสอบถามนักท่องเที่ยวที่เขื่อนป่าสัก ชลสิทธิ์ 100 คน ผลการศึกษาพบว่า ในพื้นที่ศึกษา 5 ตำบลมีความด้านพื้นที่ต่างกัน ตำบลโคกสลุงมี ความพร้อมด้านพื้นที่มากกว่าพื้นที่อื่น กล่าวคือ มีทิวทัศน์สวยงาม เป็นแหล่งวัฒนธรรม และ มีสินค้าในท้องถิ่นที่ น่าสนใจ ตำบลหนองบัว พบว่า พื้นที่ที่สามารถพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยว ได้ คือ บ้านเขาพระ กล่าวคือ มีทิวทัศน์สวยงาม เข้าถึงได้สะดวก และใกล้กับที่ทำการเขื่อน มากที่สุด ตำบลวังม่วง พบว่า พื้นที่ที่สามารถพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวได้ คือ บ้านท่าฤทธิ์ กล่าวคือ มีทิวทัศน์สวยงาม และมีสินค้าในท้องถิ่นเป็นที่รู้จัก ตำบลมะนาวหวาน มีทิวทัศน์ สวยงาม มีแหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจและตำบลแก่งผักกูด มีความพร้อมด้านพื้นที่ น้อยที่สุด ด้านความคิดเห็นของประชาชนท้องถิ่นของแต่ละหมู่บ้านไม่มีความแตกต่างกัน กล่าวคือ มีการรับรู้ข่าวสารด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน้อย การมีส่วนร่วมในท้องถิ่นน้อย มี ความคิดเห็นด้านบวกต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ แต่ยังขาดความรู้ความเข้าใจใน บางประเด็นของการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ด้านนักท่องเที่ยวสนใจไปเที่ยวชมทิวทัศน์บริเวณพื้นที่ รอบเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์มากที่สุด และมีบางส่วนที่สนใจกิจกรรมขี่จักรยาน กางเต็นท์พักแรม ชมแหล่งวัฒนธรรม และชมสินค้าที่ระลึกของท้องถิ่น โดยภาพรวมพื้นที่บริเวณรอบอ่างเก็บน้ำเขื่อนป่าสักชลสิทธิ์มีความพร้อมในการพัฒนา เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงนิเวศได้ กล่าวคือ ด้านพื้นที่มีทิวทัศน์สวยงาม เป็นแหล่งวัฒนธรรม มีสินค้าในท้องถิ่นที่น่าสนใจ และยังมีแหล่งท่องเที่ยวใกล้เคียงที่น่าสนใจอีกหลายแห่ง ด้าน ประชาชนมีความคิดเห็นด้านบวกต่อการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ แต่ควรให้ความรู้ ด้านการท่องเที่ยวเชิงนิเวศแก่ประชาชนท้องถิ่น เพื่อให้มีความเข้าใจการพัฒนาการท่องเที่ยว เชิงนิเวศไปในทางเดียวกัน และส่งเสริมให้ประชาชนท้องถิ่นมีส่วนร่วมในท้องถิ่นมากขึ้น จึงจะทำให้การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศนำประโยชน์มาสู่ท้องถิ่นอย่างแท้จริง