ประสิทธิภาพของกลุ่มผลิตภัณฑ์โทรคมนาคมจำนวน 10 กลุ่มถูกวัดด้วยวิธีการ Data Envelopment Analysis (DEA) โดยแบบจำลอง BCC และการวิเคราะห์แบบวินโดวส์ (Window analysis) ตั้งแต่ปี 2535-2543 ซึ่งแบ่งเป็นการวิเคราะห์ช่วงก่อนวิกฤตทางเศรษฐกิจ (2535-2539) และช่วงระหว่างวิกฤตทางเศรษฐกิจ (2540-2543) ผลพบว่ากลุ่มเครื่องโทรพิมพ์ และกลุ่มเครื่องรับวิทยุฯ เป็นกลุ่มที่มีประสิทธิภาพในหลายๆปี กลุ่มเครื่องส่ง-รับวิทยุฯ เป็น กลุ่มที่มีค่าเฉลี่ยประสิทธิภาพในช่วงเวลา 9 ปีต่ำที่สุด และค่าประสิทธิภาพในปี 2543 มีค่า เพียง 0.03 กลุ่มผลิตภัณฑ์นี้ควรได้รับความสนใจเป็นอันดับแรกในการปรับปรุงให้ค่าประสิทธิ ภาพสูงขึ้น เช่น การค้นหาวิธีการเพิ่มมูลค่าการส่งออก และการลดมูลค่าการนำเข้าผลิตภัณฑ์ หรือการลดการใช้อินพุตที่สำคัญ เพื่อทำให้ความสามารถในการนำเงินตราเข้าประเทศสูงขึ้น และส่งผลให้ค่าประสิทธิภาพสูงขึ้น กลุ่มผลิตภัณฑ์ที่มีค่าเฉลี่ยประสิทธิภาพต่ำรองลงไปคือ กลุ่มอุปกรณ์ตัดต่อสัญญาณฯ และกลุ่มเครื่องตอบรับโทรศัพท์ นอกจากนี้พบว่ากลุ่มผลิตภัณฑ์ 3 กลุ่มคือ กลุ่มเครื่องโทรสาร, กลุ่มเครื่องส่ง-รับวิทยุฯและกลุ่มเสาอากาศและสายอากาศ เป็นกลุ่มที่มีค่าเฉลี่ยประสิทธิภาพช่วงระหว่างวิกฤตมากกว่าช่วงก่อนวิกฤตทางเศรษฐกิจ กลุ่มเครื่องโทรศัพท์มีค่าเฉลี่ยค่อนข้างคงที่เท่ากับ 0.85 และกลุ่มผลิตภัณฑ์อื่นๆ มีค่าเฉลี่ย ประสิทธิภาพช่วงระหว่างวิกฤตน้อยกว่าช่วงก่อนวิกฤตทางเศรษฐกิจ สำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์ ที่แสดงแนวโน้มค่าประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี 2540 ได้แก่ กลุ่มเครื่องโทรศัพท์, กลุ่ม เครื่องโทรสาร, กลุ่มลำโพง และกลุ่มเสาอากาศและสายอากาศ ส่วนกลุ่มไมโครโฟนเป็นกลุ่ม ผลิตภัณฑ์ที่มีแนวโน้มค่าประสิทธิภาพลดลงอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2535 และค่าเฉลี่ยช่วง ระหว่างวิกฤตทางเศรษฐกิจมีค่าเท่ากับ 0.62 จากการวิเคราะห์ความไวพบว่า การคัดเลือก กลุ่มผลิตภัณฑ์หรือหน่วยถูกวิเคราะห์, การคัดเลือกปัจจัย และการพิจารณาปัจจัยเป็นอินพุต หรือเอาท์พุต มีอิทธิพลต่อผลการวิเคราะห์ประสิทธิภาพของกลุ่มผลิตภัณฑ์