ปริมาณผลจับปลาในอ่างเก็บน้ำเขื่อนรัชชประภา จังหวัดสุราษฎร์ธานี ระหว่าง พ.ศ. 2530-2540 พบชนิดปลาที่จับได้มากเรียงลำดับดังนี้ ปลากดเหลือง ปลาชะโด ปลายี่สกเทศ ปลากระสง ปลากระสูบขีด ปลาหมอช้างเหยียบ ปลาสลาด ปลาแรด และปลาซ่งโดยมีปริมาณ ผลจับรวมเฉลี่ยร้อยละ 77.86 ของปริมาณผลจับปลารวมทั้งหมด โดยในปี พ.ศ.2531 ซึ่งเป็น ปีที่ 3 ของการกักเก็บน้ำมีปริมาณผลจับปลารวมทั้งหมดสูงสุดเท่ากับ 446.45 ตัน ความสัมพันธ์ ระหว่างปริมาณผลจับปลารายเดือนกับปัจจัยทางกายภาพของอ่างเก็บน้ำได้แก่ ปริมาณน้ำไหลเข้า ปริมาณน้ำฝน พื้นที่ผิวอ่างเก็บน้ำ และปริมาตรกักเก็บน้ำพบว่ามีความสัมพันธ์กันที่ช่วงระยะเวลา ต่างๆ กัน (lag time) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติยกเว้นปริมาณผลจับของปลาสลาดและปลาซ่ง ความสัมพันธ์ทั้งหมดมีระดับความสัมพันธ์น้อยมากถึงปานกลางและสามารถอธิบายความสัมพันธ์ ดังกล่าวได้จากการเปลี่ยนแปลงทางสภาพนิเวศน์ของอ่างเก็บน้ำตั้งแต่ระดับห่วงโซ่อาหารจนถึง โครงสร้างประชาคมปลา และกิจกรรมประมง การสร้างแบบจำลองผลจับปลาโดยวิธีวิเคราะห์การถดถอยระหว่างปริมาณผลจับปลาราย เดือนกับปัจจัยทางกายภาพของอ่างเก็บน้ำและเลือกสมการถดถอยโดยวิธีพิจารณาทุกรูปแบบพบว่า สมการถดถอยที่ได้อยู่ในรูปของลอการิธึมของปริมาณผลจับมีค่า R(2) ระหว่าง 0.07-0.35 และ เมื่อไปประยุกต์ใช้การวิเคราะห์การถดถอยเชิงเส้นตรงกับตัวแปรเวลาพบว่า สมการถดถอย สามารถอธิบายความสัมพันธ์ดังกล่าวได้ในรูปแบบโพลิโนเมียลและสามารถอธิบายความผันแปร ของลอการิธึมของปริมาณผลจับปลาได้มากกว่าโดยมีค่า R(2) ระหว่าง 0.09-0.65 และเมื่อ ใช้วิธีวิเคราะห์อนุกรมเวลาโดยใช้วิธีปรับให้เรียบแบบเอ็กซ์โปเนนเชียลและวิธีของบ็อกซ์และ เจนกินส์ เปรียบเทียบกันและเลือกสมการที่เหมาะสมที่สุดพบว่า วิธีของบ็อกซ์และเจนกินส์เหมาะ กับการพยากรณ์ปริมาณผลจับปลากดเหลือง ปลายี่สกเทศ ปลากระสูบขีด ปลาหมอช้างเหยียบ ปลา สลาด ปลาแรด และปลาบู่ทราย และวิธีปรับให้เรียบเอ็กซ์โปเนนเชียลแบบซ้ำสองครั้งเหมาะกับ การพยากรณ์ปริมาณผลจับปลาชะโด และผลจับปลารวมทั้งหมด