เรืออวนลากแผ่นตะเฆ่ขนาดต่ำกว่า 14 เมตร เป็นเรืออวนลากที่มีจำนวนมากที่สุดในบรรดา เรืออวนลากทั้งหมด เป็นสาเหตุหนึ่งทำให้มีการนำทรัพยากรสัตว์น้ำวัยอ่อนมาใช้ประโยชน์ในรูป ปลาเป็ดเป็นจำนวนมาก ดังนั้นการศึกษาครั้งนี้จึงได้ทำการศึกษาองค์ประกอบชนิดของสัตว์น้ำ ต้นทุนผลตอบแทน และความสูญเสียทางการเงินที่เกิดจากการนำลูกสัตว์น้ำเศรษฐกิจมาใช้ใน รูปปลาเป็ด โดยเก็บรวบรวมข้อมูลปี 2540 จากอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์เป็นตัวแทน เรือที่ทำการประมงคืนเดียว และอำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นตัวแทนเรือทำการประมง ทั้งกลางวันและกลางคืน เรือที่ทำการประมงคืนเดียวมีอัตราการจับ 21.949 กก/ชม. มุ่งจับกุ้งเป็นสัตว์น้ำเป้าหมาย ส่วนเรือที่ทำประมงทั้งกลางวันและกลางคืน มีอัตราการจับ 14.645 กก/ชม. มุ่งจับหมึกและปลา หน้าดินเป็นสัตว์น้ำเป้าหมาย มีเปอร์เซ็นต์ปลาดี : ปลาเป็ด เท่ากับ 61:39 และ 56:44 ตามลำดับ ต้นทุนและผลตอบแทน พบว่าการทำประมงมีต้นทุนปีละ 771,220.47 และ 1,296,016.70 บาท/ลำ และผลตอบแทนปีละ 746,081.55 และ 1,367,877.91 บาท/ลำ โดยที่กำไรสุทธิ ของเรือที่ทำประมงคืนเดียวขาดทุนปีละ 25,138.92 และเรือที่ทำการประมงทั้งกลางวันและ กลางคืนกำไรสุทธิปีละ 71,861.21 บาท/ลำ การประเมินความสูญเสียที่เกิดจากการนำสัตว์น้ำวัยอ่อนมาใช้ในรูปปลาเป็ด โดยใช้ราคา ณ ท่าเทียบเรือทั้ง 2 แห่ง พบว่าก่อให้เกิดความสูญเสีย 74,458.78 และ 197,222.14 บาท/ ลำ/ปี ถ้าพิจารณาในภาพรวมของประเทศโดยใช้ราคาปลาเฉลี่ยจากองค์การสะพานปลาที่สำคัญ 3 แห่งพบว่ามีความสูญเสีย 289,736.37 บาท/ลำ/ปี และในน่านน้ำไทยปี 2540 มีอวนลากแผ่น ตะเฆ่ขนาดความยาวเรือต่ำกว่า 14 เมตร จำนวน 2,171 ลำ คิดเป็นความสูญเสียโดยรวมถึง 629 ล้านบาท