การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบผลของการฝึกยกน้ำหนักแบบพีระมิด ขึ้นและแบบพีระมิดลงที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนจ่าพรรคนาวิน เหล่าทหารสัญญาณ ชั้นปีที่ 1 โรงเรียนสื่อสารทหารเรือ อายุระหว่าง 18-20 ปี จำนวน 45 คน ได้จากการวางแผนการทดลองแบบสุ่มในบล็อก (Randomized Block Design) โดยใช้ความ แข็งแรงของกล้ามเนื้อเป็นเกณฑ์ในการจัดบล็อก จากนั้นแบ่งกลุ่มตัวอย่างออกเป็น 3 กลุ่มๆ ละ 15 คน โดยการสุ่ม คือ กลุ่มควบคุม (กลุ่มที่ 1) ปฏิบัติกิจกรรมตามปกติของโรงเรียน และ ไม่มีการฝึกยกน้ำหนัก กลุ่มฝึกยกน้ำหนักแบบพีระมิดขึ้น (กลุ่มที่ 2) ฝึกยกน้ำหนักในท่า Bench Press น้ำหนักที่ใช้ในการฝึกต่อเซตปรับเพิ่มขึ้น จำนวนครั้งที่ปฏิบัติต่อเซตปรับลดลง และกลุ่มฝึกยกน้ำหนักแบบพีระมิดลง (กลุ่มที่ 3) น้ำหนักที่ใช้ในการฝึกต่อเซตปรับลดลง จำนวนครั้งที่ปฏิบัติต่อเซตปรับเพิ่มขึ้น โดยฝึกยกน้ำหนัก 3 วันต่อสัปดาห์ คือ วันจันทร์ พุธ และศุกร์ เวลา 17.00-19.00 น. เป็นเวลา 8 สัปดาห์ติดต่อกัน ทดสอบความแข็งแรง ของกล้ามเนื้อก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ตามลำดับ นำผลการ ทดสอบความแข็งแรงกล้ามเนื้อของทั้ง 3 กลุ่ม ไปวิเคราะห์ความแปรปรวนและเปรียบเทียบ ความแตกต่างรายคู่ระหว่างกลุ่มและภายในกลุ่มโดยใช้วิธีของ Tukey ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มที่ 1 มีความ แข็งแรงของกล้ามเนื้อไม่แตกต่างกับก่อนการฝึกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะ ที่กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 มีความแข็งแรงของกล้ามเนื้อแตกต่างกับก่อนการฝึกอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 นอกจากนี้ยังพบว่า กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 มีความแข็งแรงของ กล้ามเนื้อแตกต่างกับกลุ่มที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 แต่ไม่พบความแตกต่าง กันระหว่างกลุ่มที่ 2 กับกลุ่มที่ 3 สรุป การฝึกยกน้ำหนักแบบพีระมิดขึ้นและแบบพีระมิดลงในการวิจัยครั้งนี้ ให้ผลในการ ฝึกต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อไม่แตกต่างกันทางสถิติในช่วงระยะเวลา 8 สัปดาห์