การศึกษาความผันแปรของความชื้นดินภายใต้สวนสักอายุต่าง ๆ บริเวณสวนป่าทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี ทำการศึกษาใน 3 ลุ่มน้ำตัวแทนซึ่งครอบคลุมพื้นที่สวนป่าทองผาภูมิ ได้แก่ ลุ่มน้ำห้วยทึม ลุ่มน้ำห้วยทีดือ-ทิโพสะทอลา และลุ่มน้ำห้วยทิพมอ โดยเลือกศึกษาในสวนสัก ซึ่งยังไม่มีการดำเนินการทางวนวัฒนวิธีจำนวน 6 แปลง ได้แก่ แปลงที่ปลูกในปี 2521, 2525, 2530, 2535, 2537 และ 2540 เปรียบเทียบความผันแปรและการเปลี่ยนแปลงความชื้นดินกับป่าเบญจ พรรณธรรมชาติในพื้นที่ใกล้เคียง ผลการศึกษาพบว่า ป่าเบญจพรรณมีปริมาณความชื้นดินสูงที่ สุดและสูงกว่าสวนสักทุกแปลงในทุกระดับความลึกตลอดช่วงเวลาที่ทำการศึกษา และมีความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ ส่วนความชื้นดินในสวนสัก พบว่า แปลงปี 2540 (อายุ 1 ปี) มี ปริมาณความชื้นดินสูงกว่าสวนสักแปลงอื่น ๆ ในทุกระดับความลึกและตลอดช่วงเวลาที่ทำการศึกษา เช่นกัน และปริมาณความชื้นดินระหว่างสวนสักแต่ละแปลง ส่วนใหญ่มีความแตกต่างอย่างมีนัย สำคัญยิ่งทางสถิติ ยกเว้นแปลงปี 2521 กับ 2530 และแปลงปี 2525 กับ 2537 ปริมาณความชื้น ดินไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ส่วนการศึกษาสมดุลน้ำในแต่ละลุ่มน้ำ พบว่า ทุกลุ่มน้ำมี แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงคล้ายคลึงกัน โดยมีปริมาณน้ำในลำธารระหว่าง 344.58-394.99 มิลลิเมตร (26.36-30.21 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณฝน) ปริมาณการสูญเสียน้ำระหว่าง 912.42-962.82 มิลลิเมตร (69.79-73.64 เปอร์เซ็นต์ของปริมาณน้ำฝน) โดยลุ่มน้ำห้วยทีดือ-ทิโพสะทอลา มีปริมาณการสูญ เสียน้ำสูงที่สุดและลุ่มน้ำห้วยทิพมอ มีปริมาณการสูยเสียน้ำน้อยที่สุด ส่วนการศึกษาความ สัมพันธ์ระหว่างปริมาณฝน ปริมาณน้ำในลำธาร และการเปลี่ยนแปลงความชื้นในดิน พบว่า ฝนมี อิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงปริมาณน้ำในลำธารและปริมาณความชื้นดิน ส่วนความชื้นดินกับปริมาณ น้ำในลำธารนั้น ไม่สามารถสรุปได้ว่ามีความสัมพันธ์กันอย่างชัดเจน