แมลงทับขาแดง (Sternocera ruficornis Saunders, 1866) พบจำนวนมากบริเวณสถานีวิจัย สิ่งแวดล้อมสะแกราช และได้ทำการศึกษาลักษณะทางสัณฐานวิทยาของตัวเต็มวัย วงชีวิตพืชอาหารและ ความหนาแน่นของประชากร เพื่อเป็นประโยชน์ในการเพาะเลี้ยงในอนาคต พืชอาหารของตัวเต็มวัยในป่าเต็งรังมีทั้งหมด 11 ชนิด และเหง้าไผ่เพ็ด (Arundinaria pusilla Cheval & A. Camus) เป็นพืชอาหารของหนอก วงจรชีวิตตั้งแต่ไข่จนกระทั่งออกมากเป็น ตัวเต็มวัย อยู่ในดินนานประมาณ 2 ปี ตัวเต็มวัยมีอายุสั้น เพศผู้มีอายุ 22.40 (+,ฏ) 4.06 วัน ส่วนเพศเมียมีอายุมากกว่าเล็กน้อยเท่ากับ 24.20 (+,ฏ) 2.53 วัน ไข่มีลักษณะกลมรีสี เหลือง พบฝังอยู่ในดินบริเวณโคนต้นไผ่เพ็ดลึก 1 เซ็นติเมตร แมลงทับเพศเมียสามารถวางไข่ ได้ 5-12 ฟอง ระยะไข่นาน 57.32 (+,ฏ) 2.25 วัน หนอนไม่มีขา ส่วนหัวขนาดเล็กหดเข้าไปอยู่ ในอกปล้องแรกที่ขยายใหญ่ และมีลำตัวเป็นทรงกระบอก หนอนมี 5 ระยะโดยหนอนระยะที่ 1-4 อาศัย ในดินแทะกินเหง้าไผ่เพ็ด และหนอกระยะที่ 4 กินอาหารในปริมาณมาก หนอนระยะที่ 5 หรือหนอน วัยสุดท้ายสร้างปลอกดินอยู่ในดิน เพื่อพักตัวอยู่ในดินนาน 14-15 เดือน สำหรับที่จะเปลี่ยน แปลงรูปร่างเป็นดักแด้ ระยะหนอนทั้งสิ้น 565.90 (+,ฏ) 8.75 วัน ดักแด้อยู่ในปลอกดินนาน 75.73 (+,ฏ) 4.48 วัน จึงเปลี่ยนเป็นตัวเต็มวัยในระยะแรกที่สร้างความแข็งแกร่งให้กับผนัง ลำตัวภายในปลอกดิน ตัวเต็มวัยขึ้นมาที่ผิวดินในช่วงเช้าภายหลังจากที่ฝนตกอย่างหนักในช่วง ฤดูฝน ตัวเต็มวัยกินอาหารและผสมพันธุ์ในช่วงกลางวันที่มีแสงแดด การศึกษาความหนาแน่นของประชากรในพื้นที่ศึกษาทั้ง 8 พื้นที่ พบว่าพื้นที่ที่มีจำนวน ประชากรแมลงทับมากที่สุดคือ พื้นที่รอยต่อระหว่างป่าเต็งรังกับป่าดิบแล้ง มีค่าเฉลี่ย 0.78 (+,ฏ) 0.97 ตัว ปัจจัยที่มีผลกระทบต่อจำนวนประชากรแมลงทับคือ ปัจจัยของร่มเงาและ ปัจจัยความลาดชัน ส่วนปัจจัยที่ไม่มีผลกระทบต่อจำนวนประชากรแมลงทับคือ ปัจจัยของไฟป่า