วัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ เพื่อศึกษาผลของการฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อต่อระดับความ เครียดในผู้ป่วยโรคจิตอารมณ์แปรปรวนโรงพยาบาลศรีธัญญา กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้ป่วยโรคจิตอารมณ์แปรปรวนที่แพทย์รับไว้รักษาในโรงพยาบาล ศรีธัญญาเป็นครั้งแรก ระหว่างเดือนพฤษภาคม-มิถุนายน 2541 จำนวน 6 ราย เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบความเครียด GHQ - 30 โปรแกรมการฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อของ ดร.สมบัติ ตาปัญญา และเครื่องมือวัดอุณหภูมิที่ปลายนิ้ว การฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อ แบ่งออกเป็น 2 ช่วง ช่วงละ 3 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 ครั้ง รวมช่วงละ 9 ครั้ง กลุ่มตัวอย่างทำแบบทดสอบความ เครียดก่อนฝึก หลังฝึกครบ 9 ครั้งในช่วงแรก หลังหยุดฝึก 1 สัปดาห์ หลังหยุดฝึก 2 สัปดาห์ และ หลังฝึกครบ 9 ครั้งช่วงที่สอง และทำการวัดอุณหภูมิของกลุ่มตัวอย่างก่อนฝึก หลังฝึกในแต่ละครั้ง นำผลที่ได้มาทดสอบความแตกต่างโดยใช้สถิติเปรียบเทียบ The Wilcoxon Matched Pairs Signed-Ranks Test. ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการฝึกผ่อนคลายกล้ามเนื้อทั้งสองช่วง คะแนนความเครียดของ ผู้ป่วยโรคจิตอารมณ์แปรปรวนโรงพยาบาลศรีธัญญาลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05