เขื่อนสิริกิติ์ได้ก่อสร้างแล้วเสร็จตั้งแต่ปี พ.ศ.2517 ดังนั้นปัจจัยที่ใช้ในการ ออกแบบกราฟน้ำนองสูงสุดจึงมีการเปลี่ยนแปลงไป เช่นลักษณะการใช้ที่ดินในพื้นที่ลุ่มน้ำ เหนือเขื่อน นอกจากนั้นข้อมูลที่ใช้ในการวิเคราะห์มีเพิ่มขึ้นจากเดิมมาก จึงควรมีการ ศึกษาเพื่อตรวจสอบกราฟน้ำนองสูงสุดที่ออกแบบอาคารน้ำล้นและกราฟปฏิบัติการน้ำนอง ของอ่างเก็บน้ำที่ใช้อยู่ในปัจจุบันโดยใช้ข้อมูลและข้อสนเทศที่มีมากขึ้นดังกล่าว ในการศึกษากราฟน้ำนองสูงสุด ได้ทำการแบ่งพื้นที่ลุ่มน้ำน่านทั้งหมดออกเป็น 25 ลุ่มน้ำย่อย โดยรวมถึงลุ่มน้ำย่อยเหนือเขื่อนจำนวน 15 ลุ่มน้ำ การวิเคราะห์กราฟน้ำนอง สูงสุดที่คาบความถี่ของการเกิดต่างๆ ของแต่ละลุ่มน้ำย่อย จากข้อมูลปริมาณฝนสูงสุดด้วย เทคนิคกราฟหนึ่งหน่วยน้ำท่า สำหรับการคำนวณกราฟน้ำนองสูงสุดที่ไหลลงเขื่อนสิริกิติ์ พิจารณาทั้งลุ่มน้ำรวมเหนือเขื่อน และวิธีการเคลื่อนตัวของกราฟน้ำนองสูงสุดของลุ่มน้ำย่อย ที่อยู่เหนือเขื่อนลงมาและรวมกันที่จุดท้ายน้ำตามลำดับ นอกจากนั้นได้ทำการเปรียบเทียบ กราฟน้ำนองสูงสุดดังกล่าวกับผลที่ได้จากการวิเคราะห์แจกแจงความถี่แบบลุ่มน้ำรวม ซึ่งใช้ข้อมูลปริมาณน้ำนองสูงสุดรายปีจากสถานีวัดน้ำท่าต่างๆ จากนั้นจึงทำการเลือกกราฟ น้ำนองสูงสุดที่เหมาะสม การวิเคราะห์ปริมาณฝนสูงสุดที่อาจเป็นได้สำหรับเขื่อนสิริกิติ์หาได้โดยการเคลื่อน ย้ายพายุฝนและทำพายุฝนสูงสุดจากข้อมูลพายุฝนที่เกิดขึ้นช่วงระหว่างวันที่ 5-7 กรกฎาคม 2524 ที่อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย จากนั้นทำการคำนวณกราฟน้ำนองสูงสุดที่อาจ เป็นได้ จากปริมาณฝนสูงสุดที่อาจเป็นได้ด้วยวิธีกราฟหนึ่งหน่วยน้ำท่า ผลการวิเคราะห์ ได้ปริมาณการไหลสูงสุดเท่ากับ 12,889 ลูกบาศก์เมตร/วินาที ซึ่งมากกว่าที่ใช้ในการ ออกแบบประมาณ 22.75 เปอร์เซนต์ การตรวจสอบกราฟปฏิบัติการน้ำนองที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ทำโดยการเคลื่อนคลื่น น้ำท่วมผ่านอ่างเก็บน้ำโดยใช้เงื่อนไขการจัดการอ่างเก็บน้ำที่ใช้ในปัจจุบันและศึกษา เพิ่มเติม ซึ่งจากผลการศึกษาเสนอแนะให้ลดขอบเขตบนของเส้นกราฟปฏิบัติการน้ำนอง ในช่วงระหว่างเดือนสิงหาคม ถึงเดือนกันยายน ลงจากเดิมซึ่งมีระดับเฉลี่ย 161.50 เมตร (รทก.) เป็นระดับที่ 160.0 เมตร (รทก.) เพื่อให้เขื่อนมีความปลอดภัย และ เพิ่มการบรรเทาอุทกภัยด้านท้ายน้ำด้วย