การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเปรียบเทียบพฤติกรรมจริยธรรมของกำลังพล กองทัพบกที่ผ่านและไม่ผ่านการอบรมพัฒนาจิตใจ ณ วัดอัมพวัน อำเภอพรหมบุรี จังหวัดสิงห์บุรี พฤติกรรมจริยธรรมที่ศึกษาได้แก่ ความยุติธรรม ความมีวินัย ความอดทน ความเสียสละ และ การละเว้นอบายมุข โดยแบ่งคุณลักษณะออกเป็น 4 ระดับ คือ ระดับ 4 เป็นการทำความดี เพื่อความดี หรือเพื่ออุดมการณ์อันเป็นสากล ระดับ 3 เป็นการทำความดีเพื่อประโยชน์ของ สังคมส่วนใหญ่ ระดับ 2 เป็นการทำความดีเพื่อผู้อื่นในวงแคบ ระดับ 1 เป็นการทำความดี เพื่อประโยชน์บางประการของตนเอง กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ กำลังพลกองทัพบกที่ผ่านและไม่ผ่านการอบรม ที่ปฏิบัติงาน อยู่ตามหน่วยทหารใน 4 จังหวัดภาคกลาง ได้แก่ กรุงเทพมหานคร นนทบุรี สระบุรี ลพบุรี จำนวน 221 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้เป็นการหา ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และ F-test ผลการวิจัยพบว่า กำลังพลกองทัพบกที่ผ่านและไม่ผ่านการอบรมพัฒนาจิตใจ มีระดับ พฤติกรรมจริยธรรมโดยรวมอยู่ในระดับ 3 อย่างไรก็ตามทั้งสองกลุ่มมีความแตกต่างกัน อย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และพบว่าปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมจริยธรรมของกำลังพลที่ ผ่านการอบรมคือ การถือศีล 8 และการปฏิบัติธรรมโดยการนั่งสมาธิและเดินจงกรม