การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐาน และความคิดเห็นของอาจารย์ สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราชที่มีต่อผ้ายกเมืองนคร และเปรียบเทียบความคิดเห็นของ อาจารย์สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราชต่อผ้ายกเมืองนครที่มี เพศ อายุ ภูมิลำเนาเดิม การศึกษา และรายได้ต่างกัน ประชากรที่ใช้ศึกษาเป็นผู้ใช้ผ้ายกเมืองนครทั้งหมดจำนวน 65 คน อุปกรณ์ที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถามวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Window เพื่อหาค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการ เปรียบเทียบค่าเฉลี่ย โดยใช้ค่าที (t-test) และค่าเอฟ (F-test) ผลการวิจัยพบว่า ประชากรที่ใช้ศึกษาส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง มีอายุตั้งแต่ 50 ปีขึ้นไป ส่วนใหญ่มีภูมิลำเนาเดิมอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีการศึกษาระดับปริญญาโท มี รายได้ 10,000-20,000 บาทต่อเดือน นิยมผ้ายกที่ผลิตจากฝ้าย ชอบลายดอกไม้ การ เลือกซื้อจะพิจารณาเนื้อผ้า เหตุผลในการซื้อผ้ายก คือ ช่วยอนุรักษ์ผ้ายกเมืองนคร สถานที่ เลือกซื้อคือร้านขายสินค้าพื้นเมือง นิยมสวมใส่ผ้ายกมาทำงานซักรีดเองที่บ้านและเห็นว่า สาเหตุที่ผ้ายกได้รับความนิยมน้อยลง คือ มีราคาแพง อาจารย์ส่วนใหญ่เห็นด้วยมากที่สุดในด้านการอนุรักษ์ส่งเสริมผ้ายกเมืองนคร เห็นด้วย มากในด้านลักษณะการทอ ลักษณะเนื้อผ้า ลักษณะลวดลาย ลักษณะสี และเห็นด้วยปานกลาง ด้านการดูแลรักษาเมื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของอาจารย์ที่มีอายุต่างกัน พบว่ามีความ คิดเห็นต่อผ้ายกเมืองนครแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านลักษณะ สีและการดูแลรักษา อาจารย์สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราชที่มีการศึกษาต่างกัน มีความคิด เห็นแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในด้านลักษณะการทอ และอาจารย์ สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราชที่มีเพศ ภูมิลำเนา และรายได้ต่างกัน มีความคิดเห็นต่อผ้ายก เมืองนคร ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05