การศึกษาลักษณะทางจุลสัณฐานวิทยา และความสัมพันธ์ ของการดูดซับฟอสเฟตกับสมบัติบางประการของดินในบริเวณเขาค้อ จังหวัดเพชรบูรณ์ ทำการศึกษาในพื้นที่ของศูนย์ปฏิบัติการของกรมป่าไม้ 3 บริเวณ วิธีการศึกษาประกอบด้วยการศึกษาในภาคสนามเน้นการ วิเคราะห์พีดอน และการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการ ซึ่งประกอบ ด้วยการวิเคราะห์สมบัติทางกายภาพ เคมี แร่วิทยา จุลสัณฐาน วิทยาและดูดซับฟอสเฟตของตัวอย่างดิน ผลการศึกษาพบว่าดินที่ ทำการศึกษาอยู่ในอันดับอัลฟิโซลส์ 6 บริเวณ และมอลลิโซลส์ 5 บริเวณ วัตถุต้นกำเนิดพัฒนามาจากหินดาดเชิงเขา ตะกอนน้ำ พาท้องถิ่นระยะใกล้ และตะกอนตกค้างมาจากหินไรโอลิติกทัฟฟ์ แอนดีซิติกทัฟฟ์ ไรโอลิติกแอนดีซิติกทัฟฟ์ ไรโอไลต์และแอนดีไซต์ เนื้อดินเป็นดินร่วนปนทรายแป้งถึงเหนียว การระบายน้ำปานกลาง ถึงดีเกินไป ดินมีสมบัติทางกายภาพดี และความหนาแน่นรวมต่ำ ถึงปานกลาง (1.05-1.51 เมกกะกรัมต่อลูกบาศก์เมตร) ปริมาณความชื้นที่เป็นประโยชน์ต่อพืชสูง อัลฟิโซลส์มีค่าปฏิกิริยาดิน ปริมาณอินทรียวัตถุ ปริมาณไนโตรเจนรวม ปริมาณฟอสฟอรัสที่เป็น ประโยชน์ ปริมาณโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ ปริมาณด่างที่สกัดได้ ความจุในการแลกเปลี่ยนไอออนบวก ค่าร้อยละของการอิ่มตัวด้วย ไอออนบวกที่เป็นด่าง ปริมาณเหล็กและแมงกานีสที่สกัดได้ต่ำกว่า มอลลิโซลส์ แต่ปริมาณกรดที่สกัดได้ในอัลฟิโซลส์สูงกว่ามอลลิโซลส์ ส่วนค่าการนำไฟฟ้า ปริมาณอะลูมิเนียมที่สกัดได้ มีปริมาณ ใกล้เคียงกันและมีปริมาณต่ำ องค์ประกอบเชิงแร่ในกลุ่มอนุภาค ขนาดดินเหนียวพบแร่เคโอลิไนต์ ในปริมาณสูงสุด รองลงมาคือ แร่เวอร์มิคิวไลต์ และสเมกไทต์ อัลฟิโซลส์มีปริมาณแร่เคโอลิไนต์ สูงกว่า แต่มีปริมาณแร่เวอร์มิคิวไลต์และสเมกไทต์ต่ำกว่ามอลลิโซลส์ ส่วนกลุ่มขนาดอนุภาคทรายแป้งพบแร่ควอร์ตซ์ในปริมาณสูงสุด รองลงมาคือ เฟลด์สปอร์ เกอไทต์ ฮีมาไทต์และกิบบ์ไซต์ อัลฟิโซลส์มีปริมาณแร่ควอร์ตซ์สูงกว่า แต่มีปริมาณเฟลด์สปอร์ ต่ำกว่ามอลลิโซลส์ ลักษณะทางจุลสัณฐานวิทยา อนุภาคหยาบที่พบมากคือ แร่ควอร์ตซ์ รูปร่างเป็นก้อนมุมเหลี่ยมและก้อนเหลี่ยมมุมมน ช่องว่างในดินเป็น แบบช่องว่างขนาดใหญ่ แบบกลมรี แบบท่อ แบบหลอด มีการสะสม สารก้อนกลมของเหล็กและแมงกานีสออกไซด์ ในปริมาณเล็กน้อย ทั้งในอัลฟิโซลส์และมอลลิโซลส์ ความสัมพันธ์ของอนุภาคหยาบและ อนุภาคละเอียด เป็นแบบอนุภาคหยาบฝังในเนื้อละเอียด แต่อัตราส่วน ของอนุภาคหยาบต่ออนุภาคละเอียดในอัลฟิโซลส์สูงกว่ามอลลิโซลส์ และในอัลฟิโซลส์พบการเคลือบผิวอนุภาคหยาบด้วยแร่ดินเหนียวและ แร่ดินเหนียวผสมเหล็กออกไซด์ แบบเคลือบหนามากแต่เป็นแบบ เคลือบบางในดินมอลลิโซลส์ การเคลือบผนังช่องว่างในดินเป็น แบบเคลือบบางทั้งในดิน อัลฟิโซลส์และมอลลิโซลส์ แสดงให้เห็นว่า อัลฟิโซลส์มีพัฒนาการสูงกว่ามอลลิโซลส์ ดินมีปริมาณการดูดซัลฟอสเฟตต่ำ (1.5-86.0 มิลลิกรัม ต่อกิโลกรัม) การดูดซับฟอสเฟตกับปริมาณอนุภาคดินเหนียวและ ปริมาณอะลูมิเนียมที่สกัดได้ในดินมีสหสัมพันธ์ทางตรงอย่างมีนัย สำคัญยิ่งทางสถิติ แต่มีสหสัมพันธ์ผกผันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทาง สถิติกับค่าปฏิกิริยาดิน ปริมาณอินทรียวัตถุ ไนโตรเจนรวม ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ โพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ ปริมาณ ด่างที่สกัดได้ ค่าความจุในการแลกเปลี่ยนไอออนบวกและค่าร้อยละ ความอิ่มตัวด้วยไอออนบวกที่เป็นด่าง อัลฟิโซลส์มีปริมาณการดูดซับ ฟอสเฟตสูงกว่ามอลลิโซลส์ เนื่องจากอัลฟิโซลส์มีค่าปฏิกิริยาดิน และปริมาณอินทรียวัตถุต่ำกว่าและมีปริมาณแร่เคโอลิไนต์สูงกว่า มอลลิโซลส์ และพบว่าโดยทั่วไปอัลฟิโซลส์มีความอุดมสมบูรณ์ ต่ำกว่ามอลลิโซลส์ โดยลักษณะของดินทั้งสองอันดับเป็นข้อจำกัด ในการใช้ที่ดินน้อยกว่าลักษณะความลาดชันของพื้น