ปัญหาที่สำคัญอย่างหนึ่งที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาประเทศ คือ ปัญหาอาชญากรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งปัญหากระทำผิดของเด็กและเยาวชน ซึ่งถือเป็นทรัพยากรที่ทรงคุณค่าต่อ ความเจริญก้าวหน้าของประเทศ หากเราไม่ช่วยกันเตรียมการที่จะทำให้เด็กและเยาวชนใน วันนี้ เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันข้างหน้าอย่างเหมาะสมแล้ว สังคมของเราในภายภาคหน้า จะเป็นอย่างไร วัตถุประสงค์หลักในการศึกษาวิจัยเรื่องนี้ เพื่อศึกษาภูมิหลังของเยาวชนและปัจจัย ที่มีผลกระทบต่อการกระทำผิดของเด็กและเยาวชนในคดีปล้นทรัพย์ โดยศึกษาเปรียบเทียบ พฤติกรรมการกระทำผิดในประเภทความรุนแรงต่อชีวิตร่างกาย ความเสียหายต่อทรัพย์สิน การใช้อาวุธ และการใช้ยานพาหนะประกอบการกระทำผิด ประชากรที่ศึกษาวิจัยในครั้งนี้ เป็นเด็กและเยาวชนชายที่กระทำผิดคดีปล้นทรัพย์ใน กรุงเทพมหานคร ซึ่งศาลได้พิพากษาแล้วและรับการฝึกอบรมอยู่ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กกลาง ทั้งหมดจำนวน 145 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการแจกแบบสอบถาม และศึกษาเฉพาะกรณี ในรายที่น่าสนใจ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ SPSS for Windows สถิติ ที่ใช้ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่า F และการวิเคราะห์ การถดถอยพหุคูณ ผลการศึกษาวิจัยพบว่า ปัจจัยระดับการศึกษาของเยาวชน รายได้ของครอบครัว ความสัมพันธ์ในครอบครัว การคบเพื่อนและภาวะการเสพยาเสพติด ไม่มีผลกระทบกับพฤติกรรม การกระทำผิดของเด็กและเยาวชนในคดีปล้นทรัพย์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ยกเว้นปัจจัยรายได้ ของครอบครัว มีผลกระทบกับพฤติกรรมการกระทำผิด จำแนกตามความเสียหายต่อทรัพย์สิน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05 นอกจากนี้ยังพบว่าเด็กและเยาวชนมีทัศนคติโน้มเอียงไปทาง ยอมรับการกระทำผิดคดีปล้นทรัพย์ แต่จะลงมือหรือไม่ขึ้นกับปัจจัยสภาพแวดล้อมที่มากระตุ้น