เอนไซม์ย่อยสลายเป็นกลุ่มเอนไซม์ที่มีบทบาทสำคัญต่อการ ปรับปรุงคุณภาพพืชอาหารสัตว์หมัก การศึกษาครั้งนี้จึงได้คัดเลือก จุลินทรีย์ที่มีประสิทธิภาพในการผลินเอนไซม์ซีเอ็ม-เซลลูเลส ไซลาเนส และเพคติเนส ที่มีความเสถียรที่อุณหภูมิสูง สามารถ ทำงานได้ดีที่ระดับความเป็นกรดด่างและอุณหภูมิในช่วงกว้าง โดยใช้จุลินทรีย์ทั้งหมด 162 ไอโซเลท ผลการคัดเลือกได้ เอนไซม์ซีเอ็ม-เซลลูเลสจากไอโซเลท OM261 และ GN156 ที่มีความเสถียรที่อุณหภูมิ 60 องศาเซลเซียส และสามารถ ทำงานได้ดีที่ระดับความเป็นกรดด่าง 3.7-7.2 อุณหภูมิ 30-60 องศาเซลเซียส โดยแสดงค่ากิจกรรมเอนไซม์สัมพัทธ์ สูงกว่า 60 เปอร์เซ็นต์ เมื่อศึกษาความสามารถในการย่อย สลายต้นข้าวโพดและหญ้าขน พบว่าเอนไซม์จากไอโซเลท OM261 สามารถย่อยสลายต้นข้าวโพดได้ดี ในขณะที่ไอโซเลท GN156 เหมาะสมต่อการย่อยสลายหญ้าขน และจุลินทรีย์ทั้งสองไอโซเลท จำแนกอยู่ในสปีชีส์ Bacillus subtilis เมื่อทดสอบการหมัก ต้นข้าวโพดและหญ้าขนที่มีขนาดประมาณ 10-20 มิลลิเมตร ใน ถุงพลาสติกภายใต้สภาวะมีอากาศและไม่มีอากาศ โดยใช้เอนไซม์ ย่อยสลายจากจุลินทรีย์ที่คัดเลือกได้เพียงอย่างเดียวและใช้ ร่วมกับแบคทีเรียกรดแลคติก เปรียบเทียบกับการใช้เอนไซม์ ทางการค้าในลักษณะเดียวกัน พบว่าการใช้เอนไซม์ย่อยสลาย จากจุลินทรีย์ที่คัดเลือกได้ใช้ไซเลจที่มีคุณภาพดีกว่าการใช้เอนไซม์ ทางการค้า โดยการใช้เอนไซม์ย่อยสลายจากจุลินทรีย์ B. subtilis OM261 ร่วมกับจุลินทรีย์ Pediococcus acidilactici M6 หมักต้นข้าวโพดแบบไม่มีอากาศ เป็นเวลา 20 วัน ได้ไซเลจ ข้าวโพดที่มีคุณภาพตามมาตรฐานไซเลจที่ดี คือมีค่าความเป็น กรดด่างเท่ากับ 3.80 ปริมาณกรดแลคติก 7.26 เปอร์เซ็นต์ วัตถุแห้ง ปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน 2.75 เปอร์เซ็นต์ของ ไนโตรเจนทั้งหมด และไม่พบกรดบิวทีริก นอกจากนั้นพบว่ามีปริมาณ โปรตีนสูงกว่าข้าวโพดสดถึง 9.28 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่การ หมักแบบมีอากาศให้ไซเลจที่มีคุณภาพต่ำกว่าแบบไม่มีอากาศ คือ มีค่าความเป็นกรดด่างเท่ากับ 4 ปริมาณกรดแลคติก 3.62 เปอร์เซ็นต์วัตถุแห้ง ปริมาณแอมโมเนียไนโตรเจน 2.27 เปอร์เซ็นต์ของไนโตรเจนทั้งหมด อย่างไรก็ตามคุณภาพดังกล่าว อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน นอกจากนี้ยังพบว่าปริมาณโปรตีนที่ได้สูง กว่าข้าวโพดสด 27.8 เปอร์เซ็นต์ ส่วนการหมักหญ้าขนภายใต้ สภาวะมีอากาศและไม่มีอากาศ โดยใช้เอนไซม์ย่อยสลายจาก B. subtilis GN156 และจุลินทรีย์ Lactobacillus sp. 14 พบว่าการใช้เอนไซม์ย่อยสลายร่วมกับแบคทีเรียกรดแลคติกให้ ไซเลจที่มีปริมาณกรดแลคติกสูง และมีระดับความเป็นกรดด่าง ต่ำกว่าชุดควบคุม แต่มีคุณภาพต่ำกว่ามาตรฐานไซเลจที่ดี