ความหลากชนิด การแพร่กระจาย และความมากมายของสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์ กินเนื้อ เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าเขาอ่างฤาไน ได้ดำเนินการศึกษาโดยการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับถิ่น ที่อยู่อาศัย ชนิด การแพร่กระจาย ความมากมาย และช่วงเวลาในการทำกิจกรรมภายในพื้นที่ ศึกษา 12 แห่ง ตั้งแต่เดือนเมษายน 2540 ถึงเดือนมีนาคม 2541 จากการสำรวจและติดตั้งอุปกรณ์กับดักกล้องถ่ายภาพ พบสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในอันดับสัตว์ กินเนื้ออย่างน้อย 21 ชนิด จาก 17 สกุลใน 6 วงศ์ สัตว์กินเนื้อที่สามารถถ่ายภาพได้จำนวน 9 ชนิด จาก 8 สกุลใน 5 วงศ์ ซึ่งประกอบไปด้วยหมาใน (Cuon alpinus (Pallas) 1811) หมาไม้ (Martes flavigula Boddaert, 1785) ชะมดเช็ด (Viverricula indica Desmarest, 1817) ชะมดแผงหางปล้อง (Viverra zibetha Linneaus, 1758) ชะมด แผงสันหางดำ (V. megaspila Blyth, 1862) อีเห็นข้างลาย (Paradaxurus hermaphoditus Pallas, 1777) พังพอนกินปู (Herpestes urva (Hodgson) 1836) แมวดาว (Prionailurus bengalensis (Kerr) 1792) และเสือลายเมฆ (Pardoferis nebulosa (Griffith) 1821) จากการสำรวจพบอีก 12 ชนิด แต่ไม่สามารถถ่ายภาพได้ ตลอดช่วงเวลาที่ทำการศึกษาพบว่า ชะมดแผงสันหางดำ และพังพอนธรรมดา เป็นชนิด ที่พบได้บ่อยมากในพื้นที่ศึกษา ชะมดแผงสันหางดำ อีเห็นธรรมดา พังพอนธรรมดา และแมวดาว เป็นชนิดที่พบทุกพื้นที่ที่ศึกษา อีเห็นธรรมดา เป็นชนิดที่มีค่าความมากมายสัมพัทธ์สูงที่สุด และ ผลรวมของค่าความมากมายสัมพัทธ์ของวงศ์ชะมด และอีเห็นสูงที่สุด สัตว์กินเนื้อทำกิจกรรม ส่วนใหญ่ในเวลากลางคืน โดยเริ่มทำกิจกรรมตั้งแต่เวลา 16.00 น.-11.00 น. ของวันรุ่งขึ้น แต่กิจกรรมค่อนข้างมากในช่วงเวลา 19.00 น.-02.30 น.