ท่าเรือพาณิชย์แหลมฉบัง เป็นท่าเรือน้ำลึกที่มีวัตถุ ประสงค์เพื่อรับเรือบรรทุกตู้สินค้า และเรือสินค้ากองการ เกษตรกรรมขนาดใหญ่ที่ไม่สามารถเข้ามาเทียบท่าที่ท่าเรือ กรุงเทพได้ รวมทั้งเป็นโครงสร้างพื้นฐานของการพัฒนาพื้น ที่ชายฝั่งทะเลตะวันออก และการส่งเสริมการส่งออกที่สำคัญ ของไทยในอนาคต วัตถุประสงค์ของการศึกษา เพื่อศึกษาประสิทธิภาพในการ ดำเนินงานของท่าเรือพาณิชย์แหลมฉบัง และวิเคราะห์บทบาท ของท่าเรือพาณิชย์แหลมฉบังกับการพัฒนาอุตสาหกรรมในภาคตะ วันออก ทั้งทางด้านผลผลิตของอุตสาหกรรมและการจ้างงานของ อุตสาหกรรมในภาคตะวันออก จากการศึกษาพบว่า ท่าเรือพาณิชย์แหลมฉบังมีประสิทธิ ภาพในการดำเนินงาน โดยพิจารณาจากดัชนีต่าง ๆ ที่ใช้เป็น เครื่องวัดประสิทธิภาพ สามารถวัดประสิทธิภาพของท่าเรือได้ 3 รูป แบบ คือ การวัดประสิทธิภาพของท่าเรือจากปริมาณสิน ค้าและผลปฏิบัติงาน, การวัดประสิทธิภาพของท่าเรือจากการให้ บริการและการวัดประสิทธิภาพของท่าเรือจากการใช้ประโยชน์ ท่าเรือซึ่งผลการดำเนินงานอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด แสดง ให้เห็นถึงการให้บริกาที่สะดวก รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ สำหรับการศึกษาบทบาทของท่าเรือพาณิชย์แหลมฉบังกับการพัฒนา อุตสาหกรรมในภาคตะวันออกจากการวิเคราะห์เชิงปริมาณด้วย วิธีทางสถิติในรูปสมการถดถอย พบว่าการดำเนิงานของท่าเรือ พาณิชย์แหลมฉบังมีผลต่อผลิตภัณฑ์รวมของอุตสาหกรรมในภาคตะ วันออกในทิศทางเดียวกัน และจากการวิเคราะห์เชิงพรรณนาของ ผลการจ้างงานของอุตสาหกรรมในภาคสูงเพื่อเปรียบเทียบกับภาค อื่น ๆ ของประเทศโดยรองลงมาจากกรุงเทพฯ และปริมณฑล อัน เนื่องมาจากการมีท่าเรือน้ำลึกอยู่ติดกับพื้นที่อุตสาห กรรม ก่อให้เกิดความสะดวกในการคมนาคมขนส่ง ซึ่งเป็นปัจจัย สำคัญในการพิจารณาตั้งโรงงานทำให้เกิดการลงทุนของอุตสาห กรรมเพิ่มสูงขึ้น ส่งผลต่อผลผลิตของอุตสาหกรรมและการจ้างงาน ของอุตสาหกรรมในภาคตะวันออก