การศึกษาหาปัจจัยที่เหมาะสมในการเพาะเลี้ยง อับละอองเกสรข้าวบาร์เลย์ โดยใช้ข้าวบาร์เลย์พันธุ์ P11-16, BRB9 และ SB27 ซึ่งเป็นพันธุ์ที่มีการตอบสนอง ต่อการเพาะเลี้ยงสูง ปานกลาง และต่ำ ตามลำดับ พบว่า อับละอองเกสรของข้าวบาร์เลย์สามารถพัฒนาเป็นต้นได้ดี เมื่อปลูกข้าวบาร์เลย์ในห้องควบคุมสภาพแวดล้อมเก็บช่อดอก ที่ระยะห่างระหว่างหูใบธงกับหูใบที่อยู่ถัดลงมาห่างกัน 5 เซนติเมตรมาไว้ในที่มืดทีอุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส เป็นระยะเวลา 5-6 สัปดาห์ แล้วนำอับละอองเกสรมาเพาะเลี้ยง บนอาหารสูตร FW ที่มีสารควบคุมการเจริญเติบโต BA และ IAA อย่างละ 0.6 และ 1.0 มิลลิกรัมต่อลิตรตามลำดับ วาง อับละอองเกสรให้ด้านใดด้านหนึ่งสัมผัสกับอาหารเพื่อชักนำ ให้ละอองเกสรพัฒนาเป็นแคลคัสหรือเอมบริออยด์ ซึ่งใช้ ระยะเวลา 4-5 สัปดาห์ จากนั้นย้ายกลุ่มแคลคัสหรือ เอมบิออยด์ที่ได้เพาะเลี้ยงบนอาหารสูตร FWR ที่มี BA 0.5 มิลลิกรัมต่อลิตรเพื่อชักนำให้เกิดต้น โดยใช้ระยะเวลา 4-5 สัปดาห์เช่นกัน ได้นำปัจจัยที่เหมาะสมที่ได้จากการศึกษาข้างต้นมา ใช้ในการเพาะเลี้ยงอับละอองเกสรข้าวบาร์เลย์ลูกผสม ชั่วที่ 1 โดยเพาะเลี้ยงอับละอองเกสรของลูกผสมจำนวน 4 คู่ผสม ได้แก่ BRB9 x F(,5)90#63, BRB9 x MONA, BRB9 x BRB2 และ BRB9 x P11-16 และลูกผสมสลับจำนวน 2 คู่ผสม ได้แก่ F(,5)90#63 x BRB9 และ MONA x BRB9 เปรียบเทียบ กับพันธุ์พ่อและพันธุ์แม่ พบว่ามีอิทธิพลจากการผสมสลับ เกิดขึ้นในคู่ผสม 1 คู่จาก 2 คู่ผสม ที่ศึกษาในเปอร์เซนต์ อับละอองเกสรที่พัฒนาเป็นแคลคัสหรือเอมบริออยด์ และค่า ที่ได้ของลูกผสมทั้งหมดอยู่ระหว่างพันธุ์พ่อและพันธุ์แม่ ส่วนในเปอร์เซนต์การเกิดต้นเขียวพบว่า มีแน้วโน้มของ อิทธิพลจากการผสมสลับในคู่ผสมทั้ง 2 และในลูกผสมชั่วที่ 1 ส่วนใหญ่มีค่าอยู่ระหว่างพันธุ์พ่อและพันธุ์แม่ ยกเว้นในคู่ผสมระหว่างพันธุ์ BRB9 กับ MONA ที่มี เปอร์เซนต์การเกิดต้นเขียวสูงกว่าพันธุ์พ่อและพันธุ์แม่ เมื่อพิจารณาถึงเปอร์เซนต์การเกิดต้นเขียวของลูกผสม ที่ศึกษา มีค่าต่ำสุดและสูงสุดเท่ากับ 0.33 และ 6.52 ในลูกผสม BRB9 x BRB2 และ BRB9 x MONA ตามลำดับ