ระบบการพัฒนาต้นของยูคาลิปตัสได้มาจากการเปรียบเทียบสูตรอาหารและสภาพเพาะเลี้ยง ที่แตกต่างกัน ระหว่างอาหารที่ทดสอบพบว่าอาหาร Woody Plant Medium (WPM) เป็นอาหาร ที่ดีที่สุดสำหรับการพัฒนาต้นของยูคาลิปตัส โดยอาหารชักนำแคลลัส WPM ที่มี BA 0.1 มิลลิกรัม ต่อลิตรและ 2,4-D 0.1 มิลลิกรัมต่อลิตร แล้วชักนำต้นบนอาหาร WPM ที่มี BA 0.5 มิลลิกรัม ต่อลิตรให้เปอร์เซนต์การพัฒนาต้นได้สูงสุดกว่า 94 เปอร์เซ็นต์ อาหาร WPM ที่ประกอบด้วย น้ำมะพร้าว 10 เปอร์เซนต์โดยปริมาตรและผงถ่าน 250 มิลลิกรัมต่อลิตรที่ทำการย้ายอาหาร ทุก 10 วันให้ผลดีที่สุดในการยืดต้น การชักนำรากทำในอาหาร MS ที่ใช้ความเข้มข้นของธาตุ อาหารเพียงครึ่งหนึ่ง (1/2MS) เติมวิตามินจากอาหารของ White และ IBA 3 มิลลิกรัมต่อ ลิตร ต้นมีเปอร์เซนต์การรอดหลังจากการปรับสภาพก่อนย้ายปลูกด้วยการแช่ส่วนรากในน้ำในสภาพ ห้องเพาะเลี้ยงสูง 80 เปอร์เซ็นต์ ทำการศึกษาระบบการถ่ายยีนของยูคาลิปตัสโดยใช้อะโกรแบคทีเรีย จากการเปรียบเทียบ สายพันธุ์ของอะโกรแบคทีเรียพบว่า สายพันธุ์ EHA105/pCAMBIA1301 มีศักยภาพในการถ่ายยีน เข้าสู่ยูคาลิปตัสสูงกว่าสายพันธุ์ LBA4404/pTOK233 โดยสายพันธุ์ EHA105/pCAMBIA1301 สามารถถ่ายยีนเข้าสู่เนื้อเยื่อทดลองได้สองชนิด และยังสามารถยืดระยะเวลาในการแสดงออกของ ยีน GUS เป็น 2 สัปดาห์หลังทำการถ่ายยีน การถ่ายยีนมีประสิทธิภาพสูงขึ้นเมื่อใช้แคลลัสที่มีอายุ 3 สัปดาห์ รองลงมาคือเนื้อเยื่อลำต้นอ่อนที่ตัดสด ผลของอายุและระดับการเจือจางของเชื้อ อะโกรแบคทีเรียที่ใช้ที่มีต่อประสิทธิภาพการถ่ายยีนพบในสายพันธุ์ EHA105/pCAMBIA1301 และ LBA4404/pTOK233 ตามลำดับ นำเนื้อเยื่อที่ผ่านขบวนการถ่ายยีนไปเลี้ยงบนอาหารคัดเลือกที่ ประกอบด้วยสาร hygromycin B สำหรับอะโกรแบคทีเรียทั้งสองสายพันธุ์ และสาร paromomycin สำหรับสายพันธุ์ LBA4404/pTOK233 เนื้อเยื่อพืชที่ผ่านการถ่ายยีนจะมีศักยภาพในการพัฒนาต้น ลดลงเนื่องจากหารคัดเลือกเหล่านี้ การตรวจสอบประสิทธิภาพการถ่ายยีนด้วยการตรวจการแสดง ออกชั่วคราวของยีน GUS และโดยการวิเคราะห์ด้วยวิธี PCR แต่อย่างไรก็ตามการถ่ายยีนได้อย่าง ถาวรก็ยังคงต้องทำการศึกษาต่อไป