การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาเปรียบเทียบ ผลของการฝึกวิ่งเร็วบนพื้นราบ การฝึกวิ่งเร็วลงเนิน และ การฝึกวิ่งเร็วบนพื้นราบร่วมกับลงเนิน ที่มีต่อความเร็ว ความถี่ในการก้าวเท้า และความยาวของช่วงก้าว ในการวิ่ง 100 เมตร หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 ของกลุ่ม ตัวอย่างจำนวน 30 คน ที่ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะ เจาะจง (purposive sampling) จากนักกรีฑาของสถาบัน ราชภัฎเลย อายุระหว่าง 20-22 ปี และแบ่งกลุ่มตัวอย่างออก เป็น 3 กลุ่ม โดยการสุ่ม (randomly assigned) คือ กลุ่ม ที่ 1 ฝึกโปรแกรมวิ่งเร็วบนพื้นราบ กลุ่มที่ 2 ฝึกโปรแกรมวิ่ง เร็วลงเนินที่ระดับ 3 องศา และกลุ่มที่ 3 ฝึกโปรแกรมวิ่งเร็ว บนพื้นราบร่วมกับลงเนินที่ระดับ 3 องศา ทั้งนี้ทุกๆ กลุ่มจะทำ การฝึก 3 วันต่อสัปดาห์ คือวันจันทร์ วันพุธ และวันศุกร์ ตั้งแต่ เวลา 16.30-18.30 น. และทำการทดสอบความเร็ว ความถี่ ในการก้าวเท้า และความยาวของช่วงก้าว ของกลุ่มตัวอย่าง ทั้งหมดก่อนการฝึก หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 นำผลที่ได้มาวิเคราะห์ข้อมูล โดยใช้การวิเคราะห์ความแปร ปรวนแบบวัดซ้ำ ผลการวิจัยพบว่า การเปลี่ยนแปลงของความ ยาวของช่วงก้าวขึ้นอยู่กับระยะเวลาการฝึก และการเปลี่ยน แปลงของความเร็วและความถี่ในการก้าวเท้าขึ้นอยู่กับวิธีการ ฝึกและระยะเวลาการฝึก โดยกลุ่มที่ 1 มีความเร็วในการวิ่ง เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงการฝึก สัปดาห์ที่ 0-4 และในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-8 ส่วนในช่วง การฝึกสัปดาห์ที่ 4-8 ความเร็วในการวิ่งมีการพัฒนาดีขึ้นแต่ ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ มีความถี่ในการก้าวเท้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทุกช่วงระยะเวลาการฝึก กลุ่มที่ 2 มีความเร็วในการ วิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทุกช่วงระยะ เวลาการฝึก และมีความถี่ในการก้าวเท้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-4 และ ในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-8 ส่วนในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 4-8 ความถี่ในการก้าวเท้ามีการพัฒนาเพิ่มขึ้นแต่ไม่มีความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 กลุ่มที่ 3 มีความเร็วในการ วิ่งเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในทุกช่วงระยะ เวลาการฝึก และมีความถี่ในการก้าวเท้าเพิ่มขึ้นอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-4 และ ในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-8 ส่วนในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 4-8 ความถี่ในการก้าวเท้ามีการพัฒนาเพิ่มขึ้นแต่ไม่มีความแตกต่าง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยกลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่ม มีความยาวของช่วงก้าวลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-4 และในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 0-8 ส่วนในช่วงการฝึกสัปดาห์ที่ 4-8 ความยาวของช่วงก้าวมีการ ลดลงบ้างเล็กน้อยแต่ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05 อนึ่ง หลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 กลุ่มทดลองทั้ง 3 กลุ่ม มีความเร็วในการวิ่งเพิ่มขึ้นไม่แตกต่างกันอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 อย่างไรก็ตาม หลังการฝึก สัปดาห์ที่ 8 กลุ่มที่ 2 มีความเร็วในการวิ่งเพิ่มขึ้นมากกว่า กลุ่มที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนกลุ่มที่ 1 กับกลุ่มที่ 3 และกลุ่มที่ 2 กับกลุ่มที่ 3 มีความเร็วในการวิ่ง เพิ่มขึ้นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะเดียวกันหลังการฝึกสัปดาห์ที่ 4 และสัปดาห์ที่ 8 กลุ่มที่ 2 และกลุ่มที่ 3 มีความถี่ในการก้าวเท้าเพิ่มขึ้นมากกว่ากลุ่มที่ 1 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนกลุ่มที่ 2 กับกลุ่มที่ 3 มีความถี่ในการก้าวเท้าเพิ่มขึ้นไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 ขณะที่ความยาวของช่วงก้าวของกลุ่ม ทดลองทั้ง 3 กลุ่มไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทาง สถิติที่ระดับ .05