บัตรเงินฝากเป็นเครื่องมือทางการเงินที่ธนาคารพาณิชย์ไทยใช้เป็นช่องทางในการระดม เงินออมจากประชาชน และมีแนวโน้มที่ลูกค้าจะหันมาฝากเงินด้วยวิธีการซื้อบัตรเงินฝากมาก ขึ้นเรื่อย ๆ อย่างไรก็ตามกลุ่มลูกค้าที่ซื้อบัตรเงินฝากยังไม่กว้างขวางเท่าที่ควร และ ประชาชนทั่วไปยังไม่มีความเข้าใจเกี่ยวกับบัตรเงินฝาก ดังนั้นการศึกษาถึงการออกบัตรเงิน ฝากของธนาคารพาณิชย์ไทยและปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อบัตรเงินฝากของประชาชนจึงเป็นประเด็น ที่น่าสนใจ วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ เพื่อจะเปรียบเทียบรูปแบบและวิวัฒนาการของบัตรเงิน ฝากในประเทศไทยกับต่างประเทศ รวมถึงพฤติกรรมการตัดสินใจซื้อบัตรเงินฝากของลูกค้า และ เพื่อศึกษาถึงปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อบัตรเงินฝากของประชาชนโดยเฉพาะปัจจัยทางด้านภาษี และ ศึกษาเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่มีผลกระทบต่อการซื้อบัตรเงินฝากในช่วงก่อน และหลังการเปลี่ยนแปลงกฎหมายภาษี การศึกษาครั้งนี้ใช้วิธีการวิเคราะห์เชิงพรรณนาและเชิง ปริมาณโดยใช้สมการถดถอยเชิงซ้อน ข้อมูลที่ใช้ประกอบด้วยข้อมูลทุติยภูมิรายไตรมาสตั้งแต่ มกราคม 2536 ถึงมิถุนายน 2541 ส่วนข้อมูลปฐมภูมิได้จากการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ของธนาคาร พาณิชย์ที่เกี่ยวข้อง ผลการศึกษาเชิงพรรณนาพบว่า พฤติกรรมของลูกค้าที่ซื้อบัตรเงินฝากส่วนใหญ่จะเป็นลูกค้า ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับธนาคารพาณิชย์มานาน ลูกค้ามักจะซื้อโดยอาศัยความเชื่อใจเจ้า หน้าที่ของธนาคาร แม้ว่าจะไม่เข้าใจเงื่อนไขและลักษณะของบัตรเงินฝากอย่างถ่องแท้ก็ตาม และผลการศึกษาเชิงปริมาณพบว่า ปัจจัยที่มีผลต่อการซื้อบัตรเงินฝากของลูกค้าคือ รายได้ ประชาชาติ อัตราดอกเบี้ย และการเปลี่ยนแปลงด้านภาษีกฎหมายอากร โดยเมื่อมีการเปลี่ยนแปลง ภาษีอากรแล้วนั้นผลของรายได้ประชาชาติที่มีต่อปริมาณการซื้อบัตรเงินฝากเพิ่มขึ้นในขณะที่ ผลของอัตราดอกเบี้ยต่อการซื้อบัตรเงินฝากลดลง ซึ่งแสดงว่าธนาคารพาณิชย์ไทยอาศัยช่องว่าง ของกฎหมายมาเป็นเครื่องมือจูงใจให้ลูกค้าทำการออมโดยการซื้อบัตรเงินฝากและช่วยลดภาระ ต้นุทนในการระดมเงินออม