การศึกษาเกี่ยวกับอิทธิพลของพันธุ์ และอัตราปุ๋ย ไนโตรเจน ต่อการเจริญเติบโต และผลผลิตของถั่วเหลือง ที่ปลูกในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำ ประกอบด้วยการทดลองทั้งสิ้น 2 การทดลอง คือ การทดลองในต้นฤดูฝน พ.ศ. 2536 และฤดูแล้ง พ.ศ. 2537 เริ่มตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ.2536 ถึง พฤษภาคม พ.ศ.2537 การวางแผนการทดลองใช้ Split-split plot design ทำ 3 ซ้ำ มี 2 main plots ได้แก่การปลูกถั่วเหลืองร่วม กับข้าว และการปลูกถั่วเหลืองเดี่ยว sub plots ประกอบด้วย พันธุ์ถั่วเหลือง 2 พันธุ์ คือ พันธุ์เชียงใหม่ 60 และพันธุ์ Leichhardt และ sub-sub plots ประกอบด้วย อัตราปุ๋ยไนโตรเจน 4 อัตรา คือ 0, 31.25ม 62.50 และ 125.00 กิโลกรัมไนโตรเจนต่อเฮกตาร์ ส่วนในปลายฤดูฝน พ.ศ. 2536 ปลูกข้าวทั้งบนแปลงปลูกและในร่องน้ำ ทำการทดลองที่ศูนย์ วิจัยพืชไร่ชัยนาท จ.ชัยนาท ผลการทดลองพบว่า ถั่วเหลืองเดี่ยวให้ผลผลิตสูงกว่า การปลูกถั่วเหลืองร่วมกับข้าวในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำ ทั้งในฤดูฝนและฤดูแล้ง พันธุ์ถั่วเหลืองที่ปลูกในสภาพนี้ พบว่า Leichhardt ให้ผลผลิตสูงกว่าเชียงใหม่ 60 ในฤดูฝน ส่วนในฤดูแล้งทั้งสองพันธุ์ไม่มีความแตกต่างกันทางสถิติ ในการศึกษาครั้งนี้ไม่พบความแตกต่างของผลผลิตอันเกิดจาก อัตราปุ๋ยไนโตรเจนที่ให้แต่ประการใด สำหรับองค์ประกอบ ผลผลิตและการเจริญเติบโตของถั่วเหลืองแสดงผลเป็นไปในทำนอง เดียวกับผลผลิต การตรึงไนโตรเจนของถั่วเหลืองที่ปลูกใน สภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำ พบว่า ถั่วเหลืองสามารถตรึงไนโตรเจน ได้สูงทั้งในฤดูฝนและฤดูแล้ง (มากกว่า 70 % ยูริไอด์ สัมพัทธ์) การตรึงไนโตรเจนในอัตราที่สูงของถั่วเหลือง ในสภาพนี้อาจเป็นสาเหตุที่การตอบสนองของปุ๋ยอัตราต่าง ๆ ที่ให้ไม่เกิดขึ้นกับถั่วเหลืองในการศึกษาครั้งนี้ ส่วนพันธุ์ถั่วเหลืองนั้นพันธุ์ Leichhardt จะมีการตรึง ไนโตรเจนสูงกว่าพันธุ์เชียงใหม่ 60 ในการปลูกข้าวใน ร่องน้ำร่วมกับการปลูกถั่วเหลืองบนแปลง พบว่าผลผลิตของข้าว ที่ปลูกร่วมกับถั่วเหลืองในสภาพดินอิ่มตัวด้วยน้ำในแปลง ที่มีการให้ปุ๋ยไนโตรเจนบนแปลงปลูกต่างกันไม่มีความ แตกต่างกันแต่ประการใด ทั้งในการทดลองในฤดูฝนและในฤดูแล้ง